اثربخشی 8 هفته تمرینات اصلاحی جامع و یک دوره بی‌تمرینی متعاقب آن بر راستا، فعالیت عضلانی و الگوی حرکت در مردان دارای سندروم متقاطع فوقانی

این تحقیق درنظر دارد به بررسی اثر بخشی 8 هفته تمرینات اصلاحی جامع بر راستا (وضعیت قرارگیری کتف‌ها، سر، شانه‌ها و ستون فقرات پشتی) و فعالیت الکترومایوگرافی عضلات منتخب و الگوی حرکت (ریتم اسکاپولوهومرال) در مردان سنین 18 تا 28 سال دارای سندروم متقاطع فوقانی بپردازد و میزان ماندگاری اثرات این تمرینات را پس از 4 هفته بی‌تمرینی از زمان اتمام دوره تمرینات اصلاحی مورد بررسی قرار دهد.

کارآزمایی بالینی دارای گروه کنترل یک سویه کور، تصادفی شده

یک مطالعه کارازمایی بالینی کنترل شده یک سویه کور که تمرینات اصلاحی جامع را با گروه کنترل مقایسه می کند

شرایط ورود: دانشجویان مرد غیرورزشکار و ساکن در خوابگاه پسران کوی دانشگاه تهران که دارای محدوده سنی 18 تا 28 سال می‌باشند. اختلال واضح در حرکت و ریتم کتف در حالت پویا داشته باشند. پوسچر سر به جلوی بزرگتر از 46 درجه، شانه به جلو بزرگتر از 52 درجه و زاویه کایفوز پشتی بزرگتر از 42 درجه مشاهده گردد. فرم رضایت نامه کتبی را تکمیل کنند. شرایط خروج: سابقه بیماری و شکستگی، وجود ناهنجاریهای مشهود در اندام تحتانی

گروه مداخله شامل افراد دارای سندروم متقاطع فوقانی که مداخله برنامه تمرینات اصلاحی جامع را دریافت می نمایند. گروه کنترل نیز شامل افراد دارای سندروم متقاطع فوقانی هستند که هیچ گونه مداخله تمرینی را دریافت نکرده و فعالیتهای روزمره خود را دنبال می کنند.

راستای سر و ستون فقرات پشتی و فعالیت عضلات منتخب

به منظور اختصاص تصادفی آزمودنی ها به گروه های مداخله و کنترل، برای هر آزمودنی یک عدد در نظر گرفته میشود، اعداد بصورت تصادفی و با استفاده از جدول اعداد تصادفی بین دو گروه تقسیم میشوند. جهت پنهان سازی اعداد در هر گروه بر روی کاغذ نوشته میشود، و هر یک در یک پاکت مهر و موم شده مات جداگانه نگه داشته میشود. از هر آزمودنی خواسته میشود تا یکی از پاکت نامه ها را انتخاب کند و بر اساس عدد در یکی از گروه ها قرار می گیرد.