اثر بخشی درمان مبتنی بر شفقت بر اهمال کاری و کیفیت زندگی دانشجویان دانشگاه علوم پزشکی ایران

پژوهش حاضر تاثیر درمان شفقت محور بر کیفیت زندگی و اهمال کاری را خواهد سنجید.

کارآزمایی بالینی دارای گروه کنترل

خوابگاه های دانشگاه علوم پزشکی ایران

ملاک های ورود: قرار گرفتن در دامنه سنی 20 تا 40 سال کسب حد نصاب نمره ی پرسشنامه ی اهمال کاری فقدان اختلال‏های پزشکی مزمن و معلولیت فقدان اختلال‏های روانی مزمن عدم ابتلا به اختلال شخصیت شدید مانند اسکیزوتایپال و پارانویید و اسکیزویید براساس scid-II رضایت به شرکت در پژوهش حاضر

محتوای جلسات: جلسه ۱: توضیح و آشنا سازی افراد با اهمالکاری و دلایل آن، توضیح منطق درمان مبتنی بر شفقت و اهداف درمان جلسه ۲: توضیح مفهوم شفقت به خود و سه مولفه ی آن وآشنایی با سه سامانه ی تنظیم هیجان جلسه ۳: آموزش فاصله گیری و نظاره گری خردمندانه، گسستن هم هویت شدگی با افکار، تغییر خود انتقادگری به تصحیح خود مشفقانه جلسه ۴: آموزش توجه، تفکر، رفتار و احساس مشفقانه جلسه ۵: ذهن سرگردان، تصاویر شفاف، مکان خود و تجسم رنگ مشفقانه، ایجاد یک مکان امن جلسه ۶: ذهن آگاهی، توجه وحواس پرتی، ذهن آگاهی وعمل، ذهن آگاهی و هوشیاری جلسه ۷: تمرکز بر خود شفقت ورز نسبت به دیگران، به جریان انداختن شفقت نسبت به خود با استفاده از حافظه، خلق یک آرمان مشفقانه جلسه ۸: مرور اجمالی جلسات قبل، آموخته ها و تمرین ها، خاتمه درمان

اهمالکاری، کیفیت زندگی

ارزیاب درباره نوع گروه ها و درمان گروه آزمایش اطلاعی ندارد

اطلاعات بیشتری وجود ندارد