پروتکل تحریک تخمکگذاری با شروع پروژسترون در بیماران سندرم تخمدان پلی کیستیک در سیکلهای کمک باروری

2

120

2018-05-22, ۱۳۹۷/۰۳/۰۱

2018-06-22, ۱۳۹۷/۰۴/۰۱

2018-05-22, ۱۳۹۷/۰۳/۰۱

2018-06-24, ۱۳۹۷/۰۴/۰۳

2019-01-07, ۱۳۹۷/۱۰/۱۷

Update corrections and study results

بروزرسانی اصلاحات و نتایج مطالعه

گروه مداخله: بیماران از روز دوم سیکل روزانه روزانه 150 واحد سینال اف(سیناژن-ایران) زیر جلدی و 20 میلی دیدروژسترون (دوفاستون) خوراکی دریافت میکنند وقتی فولیکول پیشرو به 17 میلیمتر رسید تحریک نهایی تخمکگذاری با تزریق 1500 واحد HCG (پرگنیل -هلند) بصورت عضلانی و 2.سی سی دکاپپتیل (فرینگ-آلمان) بصورت زیر جلدی انجام شده و 36 ساعت بعد پونکسیون تخمدانها انجام می شود. 48 ساعت بعد کلیه جنینها در مرحله کلیواژ فریز میشوند و انتقال جنین های فریز شده 2 ماه دیگر بعد از آماده سازی اندومتر با استروژن و پروژسترون انجام میشود. گروه آنتاکونیست: بیماران از روز دوم سیکل روزانه روزانه 150 واحد سینال اف(سیناژن-ایران) زیر جلدی دریافت میکنند.وقتی فولیکول پیشرو به 13-12 میلیمتر رسید ستروتاید (مرک-سرنو آلمان) روزانه 25. روزانه زیر جلدی شروع میشود وقتی فولیکول پیشرو به 17 میلیمتر رسید تحریک نهایی تخمکگذاری با تزریق 1500 واحد HCG (پرگنیل -هلند) بصورت عضلانی و 2.سی سی دکاپپتیل (فرینگ-آلمان) بصورت زیر جلدی انجام شده و 36 ساعت بعد پونکسیون تخمدانها انجام می شود. 48 ساعت بعد کلیه جنینها در مرحله کلیواژ فریز میشوند و انتقال جنین های فریز شده 2 ماه دیگر بعد از آماده سازی اندومتر با استروژن و پروژسترون انجام میشود.

نام مرکز بیمار گیری - انگلیسی: Yazd Reaserch and clinical for infertility
نام مرکز بیمار گیری - فارسی: مرکز تحقیقات ناباروری یزد
نام کامل فرد مسوول - انگلیسی: Abbas Aflatoonian
نام کامل فرد مسوول - فارسی: عباس افلاطونیان
آدرس خیابان - انگلیسی: Bouali
آدرس خیابان - فارسی: بوعلی
شهر - انگلیسی: Yazd
شهر - فارسی: یزد
استان: یزد
کشور: جمهوری اسلامی ایران
کد پستی: 8916877391
تلفن: +98 35 3824 7085
فکس:
ایمیل: abbas/aflatoonian@ssu.ac.ir
آدرس صفحه وب:

نام سازمان / نهاد - انگلیسی:
نام سازمان / نهاد - فارسی:
نام کامل فرد مسوول - انگلیسی: Robab Davar
نام کامل فرد مسوول - فارسی: رباب داور
آدرس خیابان - انگلیسی: Bouali
آدرس خیابان - فارسی: بوعلی
شهر - انگلیسی: Yazd
شهر - فارسی: یزد
استان: یزد
کشور: جمهوری اسلامی ایران
کد پستی: 8916877391
تلفن: +98 35 3824 7085
فکس:
ایمیل: Davar@ssu.ac.ir
آدرس صفحه وب:

2021-03-17, ۱۳۹۹/۱۲/۲۷

AbstractBackground: In vitro fertilization is an important therapy for women with the polycystic ovarian syndrome (PCOS). The use of new ways of improving clinical results is yet required. Objective: This study was aimed to investigate the efficacy of progesterone primed ovarian stimulation (PPOS) and compare with conventional antagonist protocol in PCOS.Materials and Methods:A total of 120 PCOS women who were candidates for assisted reproductive technology treatment were enrolled in this RCT and were placed into two groups, randomly (n = 60/each). The PPOS group received 20 mg/day Dydrogesterone orally since the second day of the cycle and the control group received antagonist protocol. The pregnancy outcomes including the chemical and clinical pregnancy, the miscarriage rate, and the percent of gestational sacs/transferred embryos were compared in two groups.Results:Number of MII oocyte, maturity rate, Number of 2 pronuclei (2PN) and serum estradiol levels on trigger day were statistically lower in PPOS group (p = 0.019, p =0.035, p = 0.032, p = 0.030), respectively. Serum LH level on trigger day in PPOSgroup was higher than antagonist group (p = 0.005). Although there wasn’t severe ovarian hyperstimulation syndrome in any participants, mild and moderate ovarian hyperstimulation syndrome was less in PPOS group (p = 0.001). Also, the chemical and clinical pregnancy rates were higher in the antagonist group, although it was not statistically significant (p = 0.136, p = 0.093 respectively).Conclusion: Our study demonstrates that PPOS does not improve the chemical and clinical pregnancy rate of infertile women with PCOS.

سابقه و هدف: لقاح آزمایشگاهی یک درمان مهم برای زنان مبتلا به سندرم تخمدان پلی کیستیک (PCOS) است. استفاده از روشهای جدید برای بهبود نتایج بالینی هنوز مورد نیاز نیست. هدف: این مطالعه با هدف بررسی اثر تحریک اولیه پروژسترون (PPOS) و مقایسه آن با پروتکل آنتاگونیست معمولی در PCOS انجام شد. مواد و روشها: در مجموع 120 زن PCOS کاندید شده برای درمان فناوری کمک باروری از آ در این RCT ثبت نام شدند و به طور تصادفی در دو گروه قرار گرفتند (هر نفر 60 نفر). گروه PPOS از روز دوم چرخه 20 میلی گرم در روز دیدروژسترون را به صورت خوراکی دریافت كردند و گروه كنترل پروتكل آنتاگونیست دریافت كردند. نتایج حاملگی از جمله حاملگی شیمیایی و بالینی ، میزان سقط جنین و درصد ساک های حاملگی / جنین های منتقل شده در دو گروه مقایسه شد. نتایج: تعداد تخمک MII ، میزان بلوغ ، تعداد (2PN) و سطح سرم استرادیول در روز تریگر از نظر آماری در گروه PPOS کمتر بود (به ترتیب 0.019 = p ، 0.035 = p ، 0.032 = p ، 0.030 = p). سطح LH سرم در روز تریگر در گروه PPOS بالاتر از گروه آنتاگونیست بود (005/0 = p). اگرچه در هیچ یک از شرکت کنندگان سندرم تحریک بیش از حد تخمدان وجود ندارد ، سندرم تحریک بیش از حد تخمدان خفیف و متوسط ​​در گروه PPOS کمتر بود (0.001 = p). همچنین ، میزان حاملگی بالینی شیمیایی در گروه آنتاگونیست بیشتر بود ، اگرچه از نظر آماری معنی دار نبود (به ترتیب 0.136 = p =0.093 - p). نتیجه گیری: مطالعه ما نشان می دهد که PPOS میزان بارداری شیمیایی و بالینی زنان نابارور مبتلا به PCOS را بهبود نمی بخشد.