بررسی اثر روش سوزن خشک بر درد، ناتوانی و کینماتیک اندام تحتانی حین راه رفتن در افراد مبتلا به سندروم پیریفورمیس

اهداف این مطالعه از جنبه درمانی شامل تاثیر روش سوزن خشک بر روی علایم ناشی از سندروم پیریفورمیس با توجه به تخصصی بودن این تکنیک می باشد. همچنین در این مطالعه تاثیر درمان سوزن خشک عضله پیریفورمیس بر روی تغییرات دامنه حرکتی مفاصل اندام تحتانی حین راه رفتن و میزان تغییرپذیری کینماتیکی مفاصل هیپ، زانو و مچ پا بررسی می شود.

در این مطالعه ابتدا بیماران مبتلا به سندروم پیریفورمیس از نظر درد و آنالیز حرکتی حین راه رفتن بررسی می شوند. سپس افراد مبتلا به صورت تصادفی گروه های درمان و کنترل تقسیم می شوند. در گروه درمان بیماران سه جلسه تکینیک سوزن خشک در یک هفته دریافت میکنند و در گروه کنترل یک هفته درمانی صورت نمیگیرد و پس از آن هر دو گروه مجددا ارزیابی می شوند.

این مطالعه در کلنیک فیزیوتراپی دانشکده توانبخشی علوم پزشکی ایران و به صورت یک سویه کور انجام خواهد شد.

شرایط ورود شامل درد ناحیه باسن و یا مسیر عصب سیاتیک، افزایش علایم فرد با نشستن، تندرنس در پیریفورمیس، درد با مانورهایی که تنشن عضله را بالا ببرند افزایش می یابد، مقدار درد بیمار بین 3 تا 6 و حدود 12 هفته از شروع درد و علایم گذشته باشد. شرایط عدم ورود منع مصرف سوزن خشک، درد در کلیه مفاصل اندام تحتانی، حاملگی، صافی کف پا و لنگش در راه رفتن می باشد.

این مطالعه شامل دو گروه کنترل و درمان می باشد. در هر دو گروه ارزیابی مقدماتی انجام خواهد شد. پس از آن در گروه کنترل یک هفته برای بیمار درمانی انجام نخواهد شد و سپس بیماران درمان دریافت میکند ولی در گروه درمان، روش سوزن خشک سه جلسه در طول یک هفته روی عضله پیریفورمیس و تحت دستگاه سونوگرافی انجام می شود. سپس مجددا ارزیابی صورت میگیرد.

درد؛ دامنه حرکتی؛ میزان تغییر پذیری کینماتیک؛ ناتوانی

تصادفی سازی با استفاده از روش بلوک تصادفی بصورت فردی و با استفاده از پاکت های مهر و موم شده انجام می شود.

در این مطالعه فرد ارزیاب از تخصیص گروه ها و نحوه ی تاثیر درمان اطلاعی ندارند.