بررسی اثر ملاتونین بر اینترلوکین 17A و اینترلوکین 17F و اینترلوکین 21 در بیماران تحت عمل جراحی پیوند عروق کرونر قلب

بررسی اثر ملاتونین بر اینترلوکین 17A و اینترلوکین 17F و اینترلوکین 21 در بیماران تحت عمل جراحی پیوند عروق کرونر قلب

کارآزمايی بالينی تصادفی شده سه گانه کور.

42 بيمار تحت بای پس عروق کرونر قلب در بیمارستان نمازی شیرازبه صورت تصادفي به دو گروه ملاتونين يا پلاسبو تقسيم شدند. بیماران گروه ملاتونین، دو هفته قبل از عمل هر شب ، 10 میلیگرم ملاتونین دریافت می کنند و بیماران در گروه پلاسبو دو هفته قبل از عمل هر شب ، دارونما را دریافت می کنند. برای ارزیابی اینترلوکین 17A و اینترلوکین 17F و اینترلوکین 21در هر دو گروه 4 نمونه خون وریدی دو هفته قبل از تجویز ملاتونین، در اتاق عمل قبل از القای بیهوشی، 6 ساعت پس باز کردن کلمپ درآی سی یو و 48 ساعت پس از جدا کردن از پمپ) از بیماران گرفته می شود. نمونه ها با پانل سیتوكائین Th (13-Plex)، Biolegend، USA با روش “bead-based assay” method و سطح سرمی اینترلوكین در فازهای مختلف مورد آزمایش قرار می گیرند و اثر ملاتونین بر فاكتورهای التهابی در گروه های مورد و کنترل مقایسه خواهد شد.

معیارهای ورود: 42 بیماران کاندید عمل جراحی بای پس عروق کرونر انتخابی با سن بین 40-75 سال و کلاس ASA <III؛ زمان پمپ کمتر از 90 دقیقه؛ تعداد گرفت بین 2 تا 6. معیارهای خروج: حاملگی و شیردهی؛ عفونت موضعی یا سیستمیک؛ حساسیت بالا؛ عمل جراحی مجدد؛ جراحی در طی 6 ماه گذشته؛ بیماری کلاژن عروقی؛ بیماری های سرکوب کننده ایمنی؛ نارسایی قلبی با کسر تخلیه کمتر از 35٪؛ رویداد قلب و عروق اخیر؛فشارخون کنترل نشده؛ نارسایی کلیه؛ نارسایی کبد؛ اعتیاد به الکل؛ بدخیمی؛ همزمانی عمل جراحی دریچه ای قلب.

بیماران گروه ملاتونین، دو هفته قبل از عمل هر شب ، 10 میلیگرم ملاتونین دریافت می کنند و بیماران در گروه پلاسبو دو هفته قبل از عمل هر شب ، دارونما را دریافت می کنند

اینترلوکین 17A و اینترلوکین 17F و اینترلوکین 21

بیمار ،ارزیاب پیامد و فرد مراقبت کننده نسبت به اینکه بیماران چه دارویی دریافت می دارند در مطالعه گورسازی شده اند.