اثربخشی گروه درمانی متمرکز بر هیجان بر ابرازگری هیجانی و کنش‌وری جنسی زنان مبتلا به دیابت نوع دو

هدف: هدف پژوهش حاضر بررسی اثربخشی گروه‌ درمانی متمرکز بر هیجان (EFT) بر بهبود ابرازگری هیجانی و کنش‌وری جنسی زنان مبتلا به دیابت نوع دو بود. طراحی: جامعه آماری شامل زنان مبتلا به دیابت نوع دو بودند که در سال 1394 به مرکز بهداشت دانش‌آموز شهر مشهد مراجعه کردند . 24زن مبتلا به درد مزمن بر اساس نمونه‌گیری در دسترس و مبتنی بر هدف انتخاب شدند. نحوه انجام: برای جمع آوری داده ها از پرسشنامه ابرازگری هیجانی (EEQ) و پرسشنامه کنش وری جنسی زنان (FSFI) استفاده شد. لذا 24زن مبتلا به دیابت نوع دو انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و یک گروه کنترل جایگزین شدند. گروه آزمايش به مدت 8 جلسه كه هر جلسه 90 دقيقه به طول مي‌انجاميد تحت درمان قرار گرفت گروه كنترل در اين زمان درماني را دريافت نكرد. پس از پايان جلسات آزمون مجدداً انجام شد هر دو گروه پرسشنامه‌ها را تكميل كردند. مداخله ها در کلینیک روان شناسی دانشگاه فردوسی مشهد برگزار گردید. شرکت کنندگان: ملاک‌های اصلی ورود به مطالعه شامل ابتلا به دیابت نوع دو، سن کمتر از 40 سال، حداقل زمان بیماری دیابت 2 سال. ملاک های خروج شامل ابتلا به دیابت ناشی از بارداری، مصرف داروهای روانپزشکی ، داشتن بیماری جسمی شدید و اختلال روانی بوده است. مداخلات مورد مطالعه، شامل گروه درمانی هیجان محور می باشد. متغیرهای پیامد اولیه مطالعه شامل ابرازگري هيجاني و کنش وری جنسی می باشد

محقق