اثر بخشی بالینی تمرین فعالیتهای عملکردی در مقایسه با تمرینات تقویتی بر درد وعملکرد افراد با سندرم درد پاتلوفمورال

هدف مطالعه: بررسی اثر بخشی بالینی تمرین فعالیت های عملکردی در مقایسه با تمرینات تقویتی بر درد و عملکرد افراد با سندرم درد پاتلوفمورال نوع مطالعه: کارآزمایی بالینی دوسویه کور جمعیت مورد مطالعه: افراد با سندرم درد پاتلوفمورال معیارهای ورود به مطالعه: افراد با دامنه سنی 18 تا 45 سال؛ شروع تدریجی علائم بدون سابقه تروما؛ وجود درد در اطراف یا خلف پاتلا در حین 2 فعالیت از فعالیتهای بالا رفتن از پله، پریدن،دویدن، چمباتمه زدن، زانو زدن و نشستن طولانی مدت؛ حضور درد حداقل به مدت چهار هفته؛ وجود درد حداقل 30 دقیقه در روز ، اکثر روزهای هفته؛ وجود درد با فشار دادن پاتلا؛ وجود درد در لمس کردن فاست های پاتلا؛ سطح درد 3 از مقیاس دیداری درد معیارهای خروج از مطالعه: سیب منیسک،لیگامان و یا غضروف مفصل زانو؛ التهاب تاندون پاتلا،ایلیوتیبیال باند و یا پس آنسرین؛ وجود افیوژن؛ درد ارجاعی از هیپ یا کمر؛ تاریخچه ای از دررفتگی یا نیمه دررفتگی مکرر پاتلا؛ شکستگی پاتلا؛ ستفاده طولانی مدت از داروهای ضد التهاب یا کورتیکواستروئید؛ آسیب سر یا سیستم وستیبولار حداقل در 6 ماه گذشته؛ حاملگی؛ تروما به مفصل زانو؛ تاریخچه جراحی اندام تحتانی؛ بیماریهای خاص حجم نمونه: 30 نفر با سندرم درد پاتلوفمورال مداخلات مورد مطالعه: افراد به صورت تصادفی در گروه تمرینات تقویتی و گروه تمرین فعالیت های عملکردی قرار می گیرند زمان مداخله: افراد شرکت کننده 12 جلسه درمان را بصورت 3 بار در هفته به مدت یکماه کامل می کنند پیامد مطالعه: درد و سطح عملکرد سابجکتیو و آبجکتیو قبل و بعد از مداخله اندازه گیری می شود. شدت درد با استفاده از مقیاس دیداری درد، سطح عملکرد سابجکتیو با استفاده از مقیاس کوجالا و همچنین سطح عملکرد آبجکتیو با استفاده از آزمون های عملکردی اندازه گیری می شود

دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز