اثربخشی مداخله آموزشی مبتنی بر نظریه استعلای سالمندی (ژروترانسندنس) بر تعالی نفس، افسردگی و رضایت از زندگی سالمندان ایرانی مقیم جامعه

هدف این پژوهش بررسی تاثیر مداخله آموزشی مبتنی بر نظریه ژروترانسندنس (تعالی سالمندی) بر تعالی سالمندی، افسردگی و رضایت از زندگی سالمندان می باشد. جمعیت موردمطالعه: 40 نفر(20 نفرآزمون و 20 نفر کنترل) از سالمندان تحت پوشش کانون های بازنشستگان کشوری شهرستان رشت می باشند. معیارهای ورود به مطالعه شامل: سن 60 سال و بالاتر، سلامت شناختی بر اساس نمره AMTS، سطح سواد سیکل و بالاتر، رضایت آگاهانه برای شرکت در پژوهش، افسردگی خفیف و متوسط بر اساس نمره GDS و رضایت از زندگی کم بر اساس نمره LSI-Z و معیارهای خروج از مطالعه عبارتند از: مصرف داروهای روانگرا، غیبت بیش از یک جلسه از جلسات آموزشی، شرکت هم زمان در سایر برنامه های روان درمانی و کارآزمایی بالینی، عدم تمایل به ادامه شرکت در پژوهش به هر دلیل. طراحی مطالعه: این پژوهش یک کارآزمایی با طرح موازی است.نمونه های واجد شرایط به روش بلوک های تصادفی به دو گروه آزمون و کنترل تخصیص داده می شوند (نمونه ها از نوع گروهی که به آن تعلق دارند، آگاه نیستند). پیش آزمون با تکمیل پرسشنامه های ژروترانسندنس، افسردگی و رضایت از زندگی انجام می شود. گروه آزمون در 6 جلسه آموزشی 1/5ساعته شرکت خواهند کرد. برای گروه آزمون فقط یک جلسه آموزشی به صورت تبادل نظر گروهی در زمینه سالمندی برگزار خواهد شد. پس آزمون یک هفته پس از مداخله و با تکمیل مجدد پرسشنامه های مربوطه توسط هر دو گروه، انجام می شود. انتظار می رود مداخله آموزشی موجب کاهش نمره افسردگی و افزایش نمره تعالی سالمندی و رضایت از زندگی سالمندان شود.

معاونت پژوهشی دانشگاه علوم بهزیستی و توانبخشی