بررسی اثر بخشی گروه درمانی روان تحلیلی بر بهبود ویژگی های شخصیتی زنان مطلقه و غیرمطلقه با رضایت زناشویی کم

پژوهش حاضر، در راستای کمک به برقراری ارتباط موثر و ترک عدم مسئولیت پذیری، ایجاد امید و اعتماد به خود و دیگران، که خود عاملی مهم در راستای بهبود کیفیت ازدواج و افزایش رضایتمندی زوجین محسوب می شود، اهداف ذیل را دنبال میکند: افزایش توانمندی های فردی، خود افشا سازی، ایجاد رضایت و انگیزه های مثبت، خود یابی (تحقق خویشتن) شناخت احساسات، تنظیم هیجانات، و در انتها اصلاح عملکرد های شناختی و ترک الگوهای ناکارآمد. این پژوهش از نوع آزمایشی با پیش آزمون و پس آزمون می باشد و در همین راستا، مراجعین خانه روشن دوست از طریق مصاحبه و پرسش نامه، مورد ارزیابی بالینی قرار خواهند گرفت. 45 نفر از این مراجعین، در سه گروه 15 نفره شامل گروه زنان مطلقه، گروه زنان غیر مطلقه(متاهل) با سطح رضایت زناشویی پایین و گروه کنترل (بدون تصادفی سازی) دسته بندی می شوند. ملاک های ورود به پژوهش عبارتند از: شرایط سنی بین 20 تا 40 سال و کسب نمره سه دهک پایین (کمتر از 130) کل رضایت زناشویی بر اساس پرسشنامه رضایت زناشویی انریچ. شرایط خروج نیز عبارتند از: مشکلات جسمی شدید، علی الخصوص بیماری های قلبی، مصرف مواد مخدر، سایکوزها و اختلالات روانی. در ابتدا، گروه اول و دوم، یعنی زنان مطلقه و زنان غیر مطلقه در جلسات گروه درمانی روان تحلیلی به مدت 24 جلسه شرکت خواهند کرد و گروه سوم، یعنی گروه کنترل، هیچ درمانی دریافت نخواهند کرد. جلسات این گروه، به صورت آموزش تئوری مسائل مختلف مرتبط با همسرداری و فرزند پروری خواهد بود. پیامدهای مورد مطالعه: ابعاد شخصیتی، رضایت زناشویی

مرکز مطالعات روانشناختی خانه روشن دوست