مقایسه اثر مصرف بالای پروتئین با کربوهیدرات در وعده شام بر کنترل گلیسمیک، پروفایل لیپیدی و استرس اکسیداتیو در بیماران مبتلا به دیابت نوع 2

هدف از انجام این مطالعه مقایسه اثر مصرف بالای پروتئین با کربوهیدرات در وعده شام بر کنترل گلیسمک، پروفایل لیپیدی و استرس اکسیداتیو در بیماران مبتلا به دیابت نوع 2 می باشد.

این مطالعه یک کار آزمایی کنترل شده تصادفی یک سو کور با طول مدت مداخله 10 هفته می باشد. شرکت کنندگان با استفاده از تصادفی سازی بلوکی به یکی از این سه گروه تقسیم بندی می شوند: گروه دریافت کننده وعده شام استاندارد، گروه دریافت کننده وعده شام با کربوهیدرات بالا و گروه دریافت کننده وعده شام با پروتئین بالا. حجم نمونه مورد نیاز جهت انجام این مطالعه 30 نفر در هر گروه محاسبه گردید.

افراد مورد مطالعه به مدت 10 هفته مورد پیگیری قرار گرفته و طی هفته های 2، 5 و 10 بعد از شروع مطالعه به درمانگاه واقع در شهر شیراز مراجعه می نمایند. وزن بدن و دور کمر، قبل از مداخله، هفته 5 و بعد از مداخله اندازه گیری می گردند. قند ناشتا، HbA1c، انسولین، پروفایل لیپیدی و استرس اکسیداتیو نیز در ابتدا و انتهای مداخله اندازه گیری می شوند. قند ناشتا در هفته 5 نیز اندازه گیری خواهد شد. شرکت کنندگان از تخصیص تصادفی به گروه های مختلف آگاهی نخواهند داشت.

معیار های ورود شامل ابتلا به دیابت نوع 2، طول مدت ابتلا به دیابت بین 1 تا 15 سال، سن بین 30 تا 65 سال، سطح هموگلوبین گلیکوزیله کم تر مساوی 8 درصد، شاخص توده بدنی 22 تا 35 کیلوگرم بر متر مربع، عدم مصرف انسولین و داروهای مهار کننده آلفا گلوکوزیداز، ثبات وزن طی 3 ماه گذشته، عدم ابتلا به اختلالات قلبی، کبدی، کلیوی، تیروئید، گوارشی، تنفسی یا بدخیمی ها، عدم مصرف الکل، نداشتن رژیم های غذایی خاص مانند گیاهخواری، عدم بارداری یا شیردهی.

در گروه دارای وعده شام استاندارد کربوهیدرات و پروتئین تقریبا به طور مساوی بین وعده های غذایی تقسیم شده اند. در رژیم دارای وعده شام با کربوهیدرات بالا 45-40 درصد کربوهیدارت مصرفی روزانه در وعده شام و میان وعده آخر شب قرار دارد. در رژیم دارای وعده شام با پروتئین بالا 45-40 درصد پروتئین مصرفی روزانه در وعده شام و میان وعده آخر شب قرار دارد.

هموگلوبین گلیکوزیله

معاونت پژوهشی دانشگاه علوم پزشکی شیراز

افراد توسط تصادفی سازی بلوکی به سه گروه تقسیم بندی گردیدند. برای این کار از بلوک های سه تایی استفاده گردید. بدین صورت که نفر اول وارد گروه اول، نفر دوم وارد گروه دوم و نفر سوم وارد گروه سوم می گردید و این روند ادامه پیدا می کرد.

افراد شرکت کننده آگاهی نسبت به تخصیص تصادفی به گروه های متفاوت در این مطالعه نداشتند. فرد آنالیز کننده داده ها نیز از نوع درمان دریافتی افراد هر گروه بی اطلاع است.