مقایسه دو رژیم چهاردارویی آموکسی سیلین، بیسموت ساب سالیسیلات، پنتوپرازول، کلاریترومایسین و آموکسی سیلین، بیسموت ساب سالیسیلات، پنتوپرازول، جمی فلوکساسین بر میزان ریشه کنی عفونت هلیکو باکتر پیلوری

مقایسه دو رژیم چهاردارویی آموکسی سیلین، بیسموت ساب سالیسیلات، پنتوپرازول، کلاریترومایسین و آموکسی سیلین، بیسموت ساب سالیسیلات، پنتوپرازول، جمی فلوکساسین بر میزان ریشه کنی عفونت هلیکو باکتر پیلوری. این مطالعه یک کاآزمایی بالینی تصادفی شده روی بیماران جدید مبتلا به عفونت هلیکوباکترپیلوری می باشد. معیارهای ورود: موارد جدید عفونت هلیکوباکترپیلوری؛ سنین بین 18 تا 80 سال معیارهای خروج: زنان باردار و شیرده؛ بیماران مبتلا به بدخیمی های معده و مری؛ استنوزپیلور؛ سیروز کبد؛ افراد معتاد به مواد مخدر؛ بیماران با حساسیت به آموکسی سیلین؛ کلاریترومایسین؛ پنتوپرازول؛ جمی فلوکساسین؛ مصرف کلستیرامین؛ نارسایی کلیوی؛ سابقه تشنج؛ فاویسم و بیماری های خونی؛ دوره درمان ناکامل (کمتر از 80 درصد) ؛ عدم رضایت به ادامه درمان؛ سابقه درمان هلیکوباکترپیلوری. صد و هشتاد و دو بیمار به دو گروه تقسیم می شوند. یک گروه تحت درمان با کپسول آموکسی سیلین 500 میلی گرم دو عدد هر 12 ساعت، قرص بیسموت ساب سالیسیلات 120 میلی گرم دو عدد هر 12 ساعت، قرص پنتوپرازول 20 میلی گرم یک عدد روزانه، قرص کلاریترومایسین 500 میلی گرم یک عدد هر 12 ساعت و گروه دیگر تحت درمان با کپسول آموکسی سیلین 500 میلی گرم دو عدد هر 12 ساعت، قرص بیسموت ساب سالیسیلات 120 میلی گرم دو عدد هر 12 ساعت، قرص پنتوپرازول 20 میلی گرم یک عدد روزانه، قرص جمی فلوکساسین 320 میلی گرم یک عدد روزانه بمدت 10 روز قرار مي گيرند. هشت تا دوازده هفته پس از اتمام درمان، تمامی بیماران توسط تست تنفسی اوره آز (UBT) با کربن 14 از نظر ریشه کنی عفونت HP بررسی می شوند. در نهایت دو گروه از نظر موفقیت در ریشه کنی عفونت HP مقایسه می شوند.

دانشگاه علوم پزشکی گیلان