مقایسه اثر انفوزیون مداوم پردنیزولون با دوز کم با تک دوز آن بر کاهش واسطه های التهابی و بهبود کارکرد کلیوی در بیماران جراحی باز قلب

مطالعه ما از نوع کارآزمایی بالینی است که بر روی بیماران کاندید جراحی باز قلب که روی پمپ CPB می روند صورت می گیرد. 100 بیمار واجد شرایط (معیارهای ورود به مطالعه: 1- سن بالای 18 سال؛ 2- رضایت کتبی و آگاهانه بیمار؛ 3- کاندید شدن بیمار برای انجام عمل جراحی. معیارهای خروج از مطالعه: 1- استفاده اخیر از کورتیکواسترویید سیستمیک؛ 2- سابقه عفونت باکتریال یا قارچی در 2 هفته اخیر؛ 3- سابقه حساسیت به کورتیکواستروییدها؛ 4- دیابت شیرین کنترل نشده؛ 5- سابقه نارسایی کلیه؛ 6- نارسایی کبدی یا بالا بودن سطح آنزیم های کبد.) به طور تصادفی به دو گروه مداخله و شاهد تقسیم می شوند. به بیماران گروه مداخله دوز مرسوم پردنیزولون به صورت بولوس وریدی پیش از انجام عمل جراحی تزریق شده و پس از عمل، انفوزیون مداوم وریدی پردنیزولون با دوز کم تزریق می شود. در گروه شاهد، بیماران تنها تحت درمان با دوز مرسوم پردنیزولون پیش از انجام عمل جراحی قرار می گیرند و پس از عمل دارونما با حجم مشابه با داروی بیماران گروه مداخله تزریق خواهد شد. پیش و پس از عمل، نمونه های سرم بیماران هر دو گروه از نظر سنجش شاخص های التهابی (CRP و IL-6) و کراتینین سرمی گرفته و مقایسه می شود.

مرکز قلب تهران