تاثیر مکمل یاری هسپریدین برغلظت سرمی گلوکز، انسولین، مقاومت به انسولین، هموگلوبینA1 C ، پروفایل لیپیدی، hs-CRP و IL6 در بیماران دیابتی نوع II

این مطالعه یک کار آزمایی بالینی دوسوکور، که به منظور بررسی اثر مکمل یاری هسپریدین برغلظت سرمی گلوکز، انسولین، مقاومت به انسولین، هموگلوبینA1 C ، پروفایل لیپیدی، hs-CRP و IL6 بر روی 48 فرد دیابتی نوع II ، به مدت 2 ماه انجام می گیرد. بیماریابی از بین افراد مراجعه کننده به انستیتو غدد درون ریز و متابولیسم دانشگاه علوم پزشکی ایران که بیماری انها توسط پزشک تشخیص داده شده است و سنشان بین 20-65 سال می باشد صورت می گیرد. معیارهای ورود به مطالعه عبارتند از عدم ابتلا به بیماری قلبی عروقی ، کبدی، کلیوی، بیماری التهابی و بیماری های مزمن دستگاه گوارش و BMI کمتر از 35. معیار های خروج شامل دریافت انسولین و پیروی از رژیم کاهش وزن می باشد. این افراد به دو گروه دریافت کننده مکمل هسپیریدین و دارونمایش به طور تصادفی تقسیم می شوند. پس از اخذ رضایتنامه کتبی از همه افراد، پيش از آغاز مطالعه 3 روز يادآمد 24 ساعته غذايي از افراد شرکت کننده گرفته مي‌شود، نمونه‌هاي خوني پس از يک شب ناشتايي جمع‌آوري شده و متغيرهاي تن‌سنجي و فعاليت بدني قبل و بعد از کارآزمايي اندازه‌گيري مي‌شوند. پيروي از رژيم بوسيله 3 روز ياد‌آمد غذايي که در ابتدا، ميانه و انتهاي مطالعه جمع‌آوري مي‌شوند ارزيابي خواهند شد. رژيم‌هاي غذايي و دوز داروهاي دريافتي در طول مطالعه ثابت نگه ‌داشته مي‌شوند و سطح فعاليت فيزيکي هر فرد نيز ثابت نگه داشته شده و توسط پرسشنامه فعاليت فيزيکي (IPAQ) پايش مي‌شود.

دانشگاه علوم پزشکی ایران