مقایسه تأثیر آموزش تاب آوری به دو شیوه تدریس برگشتی و سرویس پیام کوتاه بر استرس مادران دارای کودک عقب مانده ذهنی آموزش پذیر

هدف مطالعه تعیین و مقایسه تأثیر آموزش تاب آوری به دو شیوه تدریس برگشتی و سرویس پیام کوتاه بر استرس مادران دارای کودک عقب مانده ذهنی آموزش پذیر می باشد. 105 مادر که دارای کودک عقب مانده ذهنی آموزش پذیر هستند، به طور تصادفی به سه گروه تدریس برگشتی (گروه 1)، سرویس پیام کوتاه (گروه2) و گروه کنترل (گروه3) تقسیم خواهند شد. نمونه های واجد شرایط ورود به مطالعه به صورت نمونه گیری غیراحتمالی و در دسترس انتخاب می شوند. پس از انتخاب، نمونه ها به صورت تخصیص تصادفی بلوکی بین سه گروه تخصیص خواهند یافت. معیارهای ورود: داشتن هوشیاری کامل؛ چند معلولیتی نبودن کودک و داشتن تلفن همراه؛ رضایت برای شرکت در مطالعه و امضای فرم رضایت مندی آگاهانه؛ معیارهای خروج: نابینایی؛ ناشنوایی؛ لال بودن؛ لکنت شدید زبانی که منجر به قطع ارتباط می شود. جمعیت مورد مطالعه کلیه مادران که کودک عقب مانده ذهنی آموزش پذیر آنها در مدرسه استثنایی یاسوج مشغول به تحصیل هستند و حجم نمونه 105 مادر دارای کودک عقب مانده ذهنی آموزش پذیر که به سه گروه 35 نفر تقسیم خواهند شد. مداخله گروه 1: آموزش به زبان ساده و قابل فهم توسط پژوهشگر به مددجو و بازگو کردن مطالب توسط مددجو پس از پایان آموزش. مداخله گروه 2: آموزش پیام متنی از طریق تلفن همراه و گروه 3 گروه کنترل خواهد بود. گردآوری اطلاعات با استفاده از پرسشنامه تاب آوری کانر ـ دیویدسون و استرس والدین آبدین خواهد بود. زمان مداخله 3 ماه می باشد. پیامدهای مورد مطالعه میزان تاب آوری و نمره استرس افراد می باشند.

معاونت پژوهشی دانشگاه علوم پزشکی یاسوج