مقایسه اثر تحریک الکتریکی مستقیم فراجمجمه ای با داروی بوپروپیون در درمان افراد وابسته به نیکوتین سیگار.

مقایسه اثربخشی تحریک الکتریکی مستقیم فراجمجمه ای متعدد با درمان دارویی بوپروپیون در درمان افراد معتاد به نیکوتین است.

این مطالعه کارازمایی بالینی تصادفی، پنهان شده، موازی، کور و کنترل با شم است.

درمان دارویی بوپروپیون با دوز 150 میلی گرم برای یک هفته آغاز می شود و سپس 300 میلی گرم برای 8 هفته ادامه می یابد و قطع سیگار از هفته دوم آغاز مداخله خواهد بود. موقعیت قرارگیری آند و کاتد مطابق محل های استاندارد نوار مغزی 20/20 بصورت F3 اندال، F4 کاتدال است. شدت تحریک در گروه تحریک فعال 2 میلی آمپر بمدت 20 دقیقه و در گروه های شم تنها 30 ثانیه خواهد بود. الکترودهای مورد استفاده در این گروه ها از جنس کربنی و داخل اسفنج های آغشته به سرم نمکی بود که اندازه آند 35 و کاتد آن 100سانتی متر مربع می باشد. پیامد ها در مقاطع زمانی baseline( 1)، پایان مداخلات ( 2) و پایان 6 ماه fallow up (3) اندازه گیری خواهد شد و Point abstinence prevalence در این زمانها با درمان دارویی A مقایسه خواهد گردید. مدت fallow up در تمام گروه ها یکسان بوده و 6 ماه از شروع intervention خواهد بود.

شرکت کنندگان این مطالعه از طریق فراخوان عمومی و از بین سیگاری های راست دست 65-15 سال انتخاب می شوند که مطابق معیارهای تشخیصی DSM 5 معتاد به نیکوتین سیگار باشند

مداخلات این مطالعه شامل 5 گروه می باشد: 1) قرص بوپروپیون 300 میلی گرم برای مدت 8 هفته، 2) تحریک الکتریکی فراجمجمه ای فعال (20 جلسه در 4 هفته)، 3) تحریک الکتریکی کنترل شم (20 جلسه در 4 هفته)، 4) تحریک الکتریکی فراجمجمه ای فعال (20 جلسه در 12 هفته ای) و گروه 5) تحریک الکتریکی کنترل شم (20 جلسه در 12 هفته ای).

پیامد های مورد مطالعه شامل: کوتینین بزاق، تست شدت وابستگی به نیکوتین فاگرشتروم، تعداد سیگار در روز، پرسشنامه فرم کوتاه وسوسه نیکوتین و نوار مغزی کمی می باشد

معاونت پژوهشی دانشگاه علوم پزشکی شاهرود - دولتی

در این مطالعه برای ایجاد توالی تصادفی، از تصادفی سازی محدود به روش قانون تخصیص تصادفی، توسط گوی های مشابه استفاده شد که توسط گروه آنالیزور تیم تحقیق طراحی شد. برای پنهان سازی تخصیص تصادفی از پاکت نامه های غیر شفاف مهر و موم شده با توالی تصادفی استفاده شد که در پذیرش مرکز تحقیق ما نگهداری و توسط ایشان اجرا گردید و بدین ترتیب شرکت کنندگان در گروه های خود تخصیص یافتند.

نحوه blind کردن این مطالعه به این صورت بود که کلیه مداخلات توسط محقق و آزمایش ها، ثبت نتایج و آنالیز آنها توسط سایر همکاران پژوهشی انجام گردید. بطوریکه فرد مداخله گر از نتایج مداخلات، و سایر همکاران پژوهشی از نوع مداخلات هر گروه بی اطلاع بودند.