كارازمايي باليني نتايج بارداري تزریق درون رحمی پلاسمای غنی از پلاکت اتولوگ (PRP) درزنان با اندومتر نازک در مقايسه با زنان با اندومتر نازك بدون مداخله در سیکل های بازگشت از فریز

اهداف: این مطالعه سرانجام حاملڱي را در دو گروه 33 نفره از زنان نابارور 18 تا 42 سال با اندومتر نازك بعد از تزريق درون رحمي پلاسمای غنی از پلاکت اتولوگ (PRP) و زنان با اندومتر نازك بدون مداخله در سيكلهاي بازگشت از فريز را مقايسه مي كند. طراحی: اين یک مطالعه کارآزمایی بالینی تصادفی فاز سوم است درمرکز تحقیقاتی و درمانی ناباروری یزد انجام می شود. نحوه انجام: در روز 2 سیکل قاعدگی سونوگرافی واژینال پایه انجام شده و به تمام بیماران که وارد سیکل انتقال جنین برگشت از فریز می شوند روزانه 2 میلی گرم استرادیول خوراکی سه بار در روز داده می شود. در روز 13 سیکل بیماران مجدداً سونوگرافی می شوند. شرکت کنندگان: بیمارانی که ضخامت اندومتر آن ها کمتراز 7 میلی متر باشد وارد مطالعه شده و به طور تصادفی با استفاده از جدول اعداد تصادفي با نرم افزار كامپيوتري به دو گروه تقسیم می شوند. در گروه كنترل كه استراديول به مدت 3 روز ديگرادامه مي يابد مداخلات: در گروه مداخله PRP با استفاده از كاتتر (تلقيح درون رحمي) IUI درون رحم تزريق مي شود. ضخامت اندومتر 48 ساعت بعد اندازه گیری می گردد. در صورت عدم افزایش ضخامت اندومتر به 7 میلی متر یا بیشتر پس از 48 ساعت دوز دوم PRP به بیمار تزریق می شود. پس از 48 ساعت بارسیدن ضخامت اندومتر به 7 میلی متر یا بیشتر شیاف پروژسترون 400 میلی گرم واژينال دو بار در روز به مدت سه روز تجویز می شود و سپس انتقال جنین برگشت از فریز در مرحله شكاف صورت می گیرد. متغیر های پیامد اصلی: حاملگی شیمیایی با اندازه گیری BHCG دو هفته بعد از انتقال جنین و حاملگی کلینیکی با سونوگرافی و مشاهده ضربان قلب جنین 3تا2 هفته بعد از مثبت شدن تست حاملگی مشخص می شود.

معاونت ﭙﮋوهشی مرکز تحقیقاتی و درمانی ناباروری یزد وابسته به دانشگاه علوم پزشکی شهید صدوقی