مقایسه اثربخشی نقاشی درمانی و بازی درمانی بر مهارتهای اجتماعی دانش آموزان نارسایی یادگیری

این پژوهش یک مطالعه مداخله ای از نوع نیمه تجربی است که با هدف بالا بردن سطح مهارت های اجتماعی دانش آموزان نارسایی یادگیری انجام میشود. در پژوهش حاضر، به اثربخشی نقاشی درمانی و بازی درمانی بر مهارتهای اجتماعی کودکان نارسایی یادگیری پرداخته میشود. جهت شناسایی دانش آموزان نارسایی یادگیری مقطع ابتدایی از اطلاعات موجود در پرونده های مرکز اختلالات یادگیری شهرستان گناباد استفاده خواهد شد. بر اساس فرمول حجم نمونه و مطالعات قبلی، برای هر گروه (بازی درمانی، نقاشی درمانی و کنترل) 20 نفر در نظر گرفته شد. بنابراین در مجموع 60 دانش آموز در گروه نمونه مشارکت دارند. روش نمونه گیری دو مرحله ای خواهد بود: بدین صورت که ابتدا بر اساس روش نمونه گیری تصادفی ساده مبتنی بر لیست ارائه شده (بر اساس گزارش مرکز اختلالات یادگیری شهرستان گناباد ) از بین دانش آموزان نارسایی یادگیری در مقطع ابتدایی، انتخاب صورت می گیرد و در مرحله بعدی، 60 نفر بر اساس انتساب تصادفی در دو گروه آزمایشی و گروه کنترل جای خواهند گرفت. پس از مشخص کردن دانش آموزانی که شرایط ورود به مطالعه را داشتند و کسب اجازه از والدین جهت شرکت در پژوهش، پرسشنامه مهارت های اجتماعی و پرسشنامه مشخصات زمینه ای تکمیل میشود. در مرحله بعدی این کودکان به طور تصادفی در دو گروه آزمون (نقاشی درمانی و بازی درمانی) و کنترل قرار خواهند گرفت. هر کدام از برنامه های آزمایشی (نقاشی درمانی و بازی درمانی) در 10جلسه (60-45 دقیقه ای) برگزار میشود. در نهایت اثربخشی اثربخشی نقاشی درمانی و بازی درمانی بر مهارتهای اجتماعی کودکان نارسایی یادگیری سنجیده میشود.

دانشگاه علوم پزشكي گناباد