مقایسه ی تاثیر تن آرامی پیشرونده عضلانی با پیاده روی آرام بر امید به زندگی و خود کارآمدی عمومی ساکنین سرای سالمندی شهرستان یاسوج

هدف مطالعه: مقایسه ی تاثیر تن آرامی پیشرونده عضلانی با پیاده روی آرام بر امید به زندگی و خود کارآمدی عمومی ساکنین سرای سالمندی. جمعیت مورد مطالعه: ساکنین سرای سالمندی شهرستان یاسوج.معیار های ورود و خروج:معیار اصلی ورود سالمند دارای نمره خودکارآمدی کمتر از 57 پرسشنامه شرر، نداشتن محدودیت حرکتی و معیار اصلی خروج عدم همکاری سالمند می باشد. حجم نمونه: 15 نفر در گروه تن آرامی پیشرونده(گروه1)؛ 15 نفر در گروه پیاده روی آرام(گروه2) به شکل تصادفی تقسیم شدند. مداخله: در گروه 1 تن آرامی پیشرونده عضلانی طبق پروتکل موجود از سالمندان خواسته می شود تک تک عضلات از عضلات کف پا تا عضلات صورت که شامل 16 عضله می باشد, ابتدا منقبض و سپس شل نماید و این مراحل با حضور پژوهشگر تا 12جلسه و طی 4 هفته (3جلسه در هفته)انجام می گیرد و در گروه 2پیاده روی آرام طبق پروتکل موجود در زمان 30 دقیقه که شامل 5 تا 10 دقیقه گرم کردن بدن با حرکات مناسب جهت سالمندان ،15 دقیقه پیاده روی آرام در مسیر مشخص و 5 دقیقه سرد کردن تحت نظارت پرستار آموزش دیده می باشداین مراحل تا 8 هفته (3 جلسه در هفته) انجام می گیرد. پیامد های اولیه: خودکارآمدی عمومی، امید به زندگی

معاونت پژوهشی دانشگاه علوم پزشکی یاسوج