تاثیر آموزش همدلی بر عملکرد همدلانه و صلاحیت بالینی دانشجویان مامایی (در اخذ شرح حال زایشگاه)

مطالعه نیمه تجربی دو گروهه، با هدف بررسی تاثیر آموزش مهارت همدلی بر عملکرد همدلانه و صلاحیت بالینی دانشجویان مامایی انجام شده است. واحد های پزوهش شامل 73 دانشجوی مامایی ترم 5 و7 می باشند که کارآموزی زایشگاه را می گذرانند.تمایل به شرکت درمطالعه و نداشتن سابقه تجربه کار بالینی بصورت مستقل، از معیارهای ورود و سابقه شرکت در دوره های آموزشی مهارت ارتباطی و همدلي معیار خروج از مطالعه بود. در مرحله نخست برای دانشجویان گروه کنترل پرسشنامه صلاحیت بالینی به شیوه ارزیابی توسط پژوهشگر(با مشاهده شرح حالگیری دانشجو از 3 مادر باردار) سپس دو پرسشنامه همدلی و صلاحیت بالینی به شیوه خودارزیابی توسط دانشجو ودر آخر پرسشنامه درک بیمار از همدلی پزشک توسط سه مادر بارداری که دانشجو از آنها شرح حال گرفته، تکمیل شد . مدت 1هفته بعد مجددا همان پرسشنامه ها و به شیوه قبل برای آنها تکمیل شد. در مرحله دوم برای گروه مداخله ، پرسشنامه صلاحيت باليني (با مشاهده شرح حالگیری دانشجو از 3 مادر باردار) توسط پژوهشگر و سپس دو پرسشنامه همدلی و صلاحیت بالینی به شیوه خودارزیابی و در آخر پرسشنامه درک بیمار از همدلی پزشک توسط 3مادر بارداری که دانشجو از آنها شرح حال گرفته، تكميل شد.در آخر همان هفته کارگاه آموزشی مهارتهای همدلی در دو جلسه به مدت 8ساعت (در دو روز متوالی) برای گروه مداخله برگزار شد . مدت 1هفته بعد از کارگاه، مجددا همان پرسشنامه ها و به شیوه قبل برای گروه مداخله تکمیل شد.پیامد اولیه مورد انتظار تاثیر مداخله آموزشی بر صلاحیت بالینی و همدلی دانشجویان است.

دولتی