تاثیر آموزش بازتوانی شناختی بر مهارت های اجتماعی سالمندان مبتلا به اسکیزوفرنی مزمن

اهداف: تاثیر آموزش بازتوانی شناختی بر مهارت های اجتماعی سالمندان مبتلا به اسکیزوفرنی مزمن شامل: مهارت‌های ارتباطی، مراقبت از خود و مشکلات رفتاری با دیگران طراحی: مطالعه از نوع نیمه تجربی با گروه شاهد است وجامعه پژوهش را کلیه بیماران سالمند اسکیزوفرنی بستری در بیمارستان روانپزشکی تشکیل می‌دهند. نحوه انجام: با استفاده از نمونه گیری دردسترس 60 بیمار واجد شرایط انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه مساوی مداخله و شاهد قرار گرفت. با استفاده از ابزار «اندازه گیري آسیب هاي وارده بر مهارت هاي روزمره زندگی در بیماران روانی» داده ها جمع آوری گردید. معیار های ورود: دریافت تشخیص اسکیزوفرنی توسط اطلاعات مندرج در پرونده و براساس نظر روانپزشک معالج؛ سن 60 سال و بالاتر؛ تمایل بیمار؛ توانایی پاسخدهی به سوالات پرسشنامه؛ عدم سوءمصرف مواد و الکل؛ توانایی برقراری ارتباط کلامی؛ عدم وجود ناتوانی و محدودیت شنوایی و بینایی و معیارهای خروج: عدم تمایل بیمار به ادامه درمان؛ فوت سالمند در طول مدت مطالعه؛ ابتلاء به سکته مغزی؛ تشدید یا عود بیماری روانی مداخلات: در گروه مداخله آموزش بازتوانی شناختی داده شد که یک برنامه 16 جلسه ای بود. با استفاده از تمرين و به‌كارگيري مهارت هاي باقيمانده و سالمِ شناختي سعي مي‌كند تا نقايص شناختي بيماران را كاهش داده و يا رفع كند. تمرينات از ساده به پيچيده و سلسله مراتبي ارائه شد، هر جلسه با تكاليف مشخصي همراه بوده و هفتهای دو جلسه به طور ميانگين 30 دقيقه تشکیل شد. در گروه کنترل هیچ آموزشی داده نشد. متغیرها: مهارت‌های ارتباطی، مراقبت ازخود و مشکلات رفتاری با دیگران

محقق