کارآيي و اثر بخشي طرح واره درماني در درمان زنان مبتلا به اختلال اضطراب فراگير

چکيده: هدف: اين پژوهش با هدف بررسي کارآيي و اثر بخشي طرح واره درماني در درمان زنان مبتلا به اختلال اضطراب فراگير انجام شد. روش: سه نفر از زنان مبتلا به اختلال اضطراب فراگير براساس مصاحبه تشخيصي ساختار يافته براي DSM-IV انتخاب شدند.از روش نمونه گيري هدفمند استفاده شد و پس از احراز شرايط درمان،(عدم دریافت درمان روانشناختی قبلی، سطح تحصیلات حداقل دیپلم، عدم ابتلا به اختلال شخصیت شدید، جنسیت زن، عدم دریافت دارو درمانی و عدم ابتلا به روانپریشی یا سایکوتیک) وارد فرآيند درمان شدند. در اين پژوهش از طرح تجربي تک موردي از نوع چند خط پايه استفاده شد. طرح واره درماني به مدت 20 جلسه هفتگي براي آن ها به کار گرفته شد و مرحله پيگيري نيز، 3 ماه پس از پايان درمان دنبال شد. پرسشنامه نگراني ايالت پنلسيلوانيا (PSWQ) ،پرسشنامه حوزه هاي نگراني(WDQ) و پرسشنامه طرح واره يانگ (YISQ) براي مراجعان به کار گرفته شد.

هزينه شخصی محقق (حسن حمیدپور)