بررسی اثر تجویز وریدی سولفات منیزیم در مقایسه با سوفنتانیل وریدی بر طول مدت بلوک حسی ناشی از بی حسی نخاعی و درد پس از عمل در بیماران با شکستگی ساق پا

هدف ویژه طرح : بررسی اثر تجویز وریدی سولفات منیزیم در مقایسه با سوفنتانیل وریدی بر طول مدت بلوک ناشی از بی حسی نخاعی و درد پس از عمل در بیماران با شکستگی ساق این طرح به روش کارآزمایی بالینی تصادفی شده دو سوکور انجام خواهدشد. تعداد 70 بیمار در گروه سنی 18 تا 58 سال با ASA I,IIودر محدوده BMI:19-30 به عنوان کرایتریای ورودی به طرح که جهت انجام اعمال جراحی شکستگی ساق به صورت الکتیو به مراکز درمانی مراجعه میکنند، به طورتصادفی به 2 گروه الف: دریافت کننده محلول وریدی سوفنتانیل و ب: دریافت کننده محلول وریدی سولفات منیزیم تقسیم میشوند. به عنوان کرایتریای خروجی: بیماران با کنترااندیکاسیونهای مطلق ونسبی اسپانیال؛ ICP بالا؛ کواگولوپاتی؛ نوروپاتی محیطی اندام تحتانی؛ مصرف اخیر داروهای بلوک کننده کانال کلسیم پس از تعبیه کانولای ورید محیطی 10cc/kg مایع کریستالوئید رینگر جهت بیماران انفوزیون میشود. کلیه بیماران با 10mg بوپی واکائین 0.5 درصد با نیدل شماره 25وانتخاب فضای L4 – L5 تحت بی حسی اسپانیال قرارگرفته و پس از اطمینان ازبلوک نوراگزیال و عدم درک حس تیزی نوک سوزن در درماتوم T10 بیماران تحت عمل جراحی قرارخواهند گرفت. درگروه دریافت کننده سوفنتانیل، 0.1kg/h/µ از این ماده دریک لیتر رینگر رقیق شده ویکساعت پس ازاطمینان ازکامل شدن بلوک حسی وحرکتی انفوزیون میشود. در گروه دوم نیز8mg/kg/h محلول سولفات منیزیوم 10 درصد وریدی یکساعت پس از اطمینان از کامل شدن بلوک حسی وحرکتی شروع عمل در یک لیتر سرم رینگر رقیق و انفوزیون خواهد شد.

دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز. اهواز، ایران