مقایسه تأثیر چهار نوع تمرین هوازی، مقاومتی، ترکیبی (هوازی- مقاومتی) و تناوبی با شدت بالا بر فاکتورهای انعقادی(پلاکت‌ها، PT، PTT و فیبرینوژن) و فیبرینولیز (D-dimer) درمردان جوان سالم غیر ورزشکار

هدف از پژوهش حاضر بررسی و مقایسه تأثیر تمرینات هوازی، مقاومتی، ترکیبی (هوازی-مقاومتی) و تناوبی با شدت بالا (HIIT) بر روی عوامل انعقادی و فیبرینولیز، در مردان جوان سالم غیر ورزشکار می باشد. روش بررسی: مطالعه حاضر از نوع تجربی و روش نمونه گیری آسان یا در دسترس بود. 50 نفر از دانشجویان غیر ورزشکار استان کردستان که در دامنه سنی 20 تا 30 سال بوده و 6 ماه قبل از شروع پژوهش در هیچ نوع فعالیت ورزشی شرکت نکرده اند و راضی به شرکت در مطالعه می باشند به صورت تصادفی در 5 گروه هوازی، مقاومتی، ترکیبی (هوازی- مقاومتی)، تناوبی با شدت بالا (HIIT) و کنترل تقسیم می شوند. گروه های تمرینی در برنامه های تمرینی به صورت 3 بار در هفته و به مدت 8 هفته شرکت می کنند. نمونه های خونی 24 ساعت قبل از اولین جلسه تمرینی، 30 دقیقه بعد از اولین و آخرین جلسه تمرینی و نهایتاً 24 ساعت بعد از آخرین جلسه تمرینی برای بررسی شاخص های انعقادی تعداد پلاکت ها، فیبرینوژن، PT، PTT و شاخص فیبرینولیز دی-دایمرجمع آوری می شوند. همچنین متغیرهای آنتروپومتریک و تغذیه افراد قبل از شروع پژوهش ثبت می شوند.

بودجه مصوب مرکز تحقیقات فیزیولوژی ورزشی، معاونت پژوهشی دانشگاه علوم پزشکی بقیه الله (عج)