بررسی اثربخشی تمرینات ثباتی بر روی ضخامت عضله عرضی شکمی در طی تکالیف ارادی و عملکردی در افراد با جراحی دکامپرشن کمری

هدف مطالعه: بررسی اثربخشی تمرینات ثباتی بر روی ضخامت عضله عرضی شکمی در طی تکالیف ارادی و عملکردی در افراد با جراحی دکامپرشن کمری. طراحي انجام مطالعه: غير تصادفي، بدون كنترل با دارو نما، تک مركزي. جمعيت مورد مطالعه: 40 نفر از افرادی که طی 10 روز تا 4 هفته گذشته تحت عمل جراحی دکمپرشن کمری قرار گرفته اند. معیارهای ورود: سن 20 تا 65 سال. معیارهای خروج: سابقه شكستگى ستون فقرات و لگن؛ بیماری های نورولوژی (مالتیپل اسکلروزیس، پارکینسون و ...)؛ بيمارى سيستماتيك خاص (ديابت يا روماتيسم ، سل و ...)؛ اسکولیوز و کایفوز ساختاری ستون فقرات؛ حاملگی. حجم نمونه، مداخله، زمان مداخله، پيامدهاي مورد مطالعه: حجم نمونه این مطالعه 40 نفر در 2 گروه مداخله و کنترل می باشد. گروه مداخله: در گروه 20 نفره مداخله، 8 هفته تمرین درمانی (بر اساس مطالعه Pulkovski و همکاران، 2012) شامل(3 جلسه در هر هفته و هر جلسه حدود 60 دقیقه) انجام می شود. تمرینات ثباتی شامل 10 تمرین هستند که هر کدام با هدف تقویت عضلات عمقی تنه انجام می شوند. تمرینات در شرایط مختلف از وضعیت های ایستا شروع و تا شرایط پویا، ایستاده و راه رفتن بر روی تردمیل ادامه خواهد یافت. گروه کنترل: گروه 20 نفره کنترل، که هیچ مداخله ای بروی آنها انجام نمی شود و تنها به منظور مقایسه نتایج با گروه مداخله می باشد.

دانشگاه علوم پزشكي سمنان