بررسی تاثير Dry needling عضلات تنار بر درمان بيماران مبتلا به سندرم تونل کارپ

هدف مطالعه:بررسی تاثير سوزن زدن خشک عضلات تنار بر درمان بيماران مبتلا به سندرم تونل کارپ. معیار ورود: بیمارانی که تستهای Phalen و Tinelشان مثبت است؛ بیمارانی الکترومیوگرافی (EMG ) دارای کاهش سرعت هدایت عصب مدین. معیار خروج : وجود بیماری با علائم CTS ؛ مصرف داروهایی که باعث نوروپاتی می شود؛ بارداری و شیردهی؛ سابقه جراحی های قبلی و یا تزریق استروئیدال به مچ دست؛ تومور یا دفورمیتی ناحیه آرنج و مچ دست. جمعيت مورد مطالعه و حجم نمونه: جمعيت مورد مطالعه و حجم نمونه را بیماران مراجعه کننده به مراکز فیزیوتراپی دانشگاه علوم پزشکی سمنان، از اسفند 1394 لغایت 1395 که توسط پزشک متخصص با تشخیص سندرم تونل کارپ ارجاع شده اند، با روش نمونه گیری ساده غیرتصادفی بوده به طور میانگین حدود 100 بیمار تشکیل می دهند. مداخله مورد مطالعه وزمان آن و پيامد هاي اوليه: ابتدا مطالعه ی الکترودیاگنوستیک عصب مدین شامل بررسی NCV(nerve conduction velocity) و زمان تاخیر انتهایی (distal latency) بر روی بیماران صورت می گیرد. سپس پرسشنامه بوستون(BQ) توسط داوطلبان پر می شود. همچنین عملکردهای فانکشنال دست شامل حداکثر قدرت pinching و griping ارزیابی می شود و عضلات تنار از لحاظ هایپرتروفی و وجود درد میوفشیال تریگرپوینت(myofascial trigger point pain) بررسی می شوند. پس از آن داوطلبان بصورت تصادفی در دو گروه درمانی قرار می گیرند. در گروه تحت مداخله DN ، دو جلسه درمان با DN به فاصله ی دو روز از هم، صورت می گیرد. جهت بررسي پايايي اثر درمان، تمامي ارزيابي ها دو هفته بعد هم انجام مي شود.

معاونت تحقیقات و فناوری، دانشگاه علوم پزشکی سمنان