اثربخشی درمان ذهن‏‏ آگاهی بر خود-تنظیمی، کنترل عاطفی و استرس ادراک شده معتادان به شیشه

هدف از این مطالعه، بررسی تآثیر درمان ذهن‏ آگاهی بر خود-تنظیمی، کنترل عاطفی و استرس ادراک شده معتادان به شیشه است. ملاک های ورود، مذکر بودن، دامنه سنی 20 تا 39 ساله، تحصیلات سیکل به بالا و ملاک های خروج، مبتلا بودن به یکی از اختلال‏های سایکوتیک، دوقطبی یا اختلال تجزیه‏ای و ابتلا به هر نوع بیماری طبی شدید می باشند. نمونه آماری این پژوهش، 90 معتاد به شیشه هستند که 30 نفر در گروه آزمایشی؛ 30 نفر در گروه کنترل یک و 3۰ نفر در گروه کنترل دو قرار می‏ گیرند.‏ در مرحله پیش ‏آزمون، پرسش‏نامه ‏های خود-تنظیمی، کنترل عاطفی و استرس ادراک‏ شده در هر سه گروه اجرا می‏ شود. سپس، مداخله درمانی ذهن ‏آگاهی به مدت دوازده جلسه در طول شش ماه بر آزمودنی‏های گروه آزمایش اعمال می‏ شود.‏ در طول دوره پژوهش، گروه کنترل یک و دو هیچ‏‏گونه مداخله‏ ای دریافت نمی‏ کنند. در پایان به منظور آگاهی از اثربخشی متغیر مستقل بر متغیرهای وابسته در هر سه گروه پس آزمون اجرا می‏ شود. بنابراین، به نظر می‏ رسد آموزش ذهن‏ آگاهی، خود-تنظیمی و کنترل عاطفی معتادان به شیشه را افزایش و استرس ادراک شده آن‏ها را کاهش دهد.

دانشگاه علوم پزشکی قم