اثربخشي درمان مبتني برپذيرش وتعهد بركاهش نارضايتي بدني؛ وسواس فكري -عملي وترس از ارزيابي منفي درنوجوانان دخترداراي اختلال بدشكلي بدن

هدف از پژوهش حاضر، بررسی اثربخشی درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد بر كاهش نارضایتی بدنی، وسواس فكري-عملي و ترس از ارزیابی منفی در دانش آموزان دختر دبیرستانی مبتلا به اختلال بدشکلی بدن بود. روش پژوهش: طرح این پژوهش، از نوع آزمایشی با پیش‌آزمون -‌ پس‌آزمون و گروه کنترل بود. جامعهٔ پژوهش شامل کلیهٔ دانش آموزان دختر دبیرستانی دارای اختلال بدشکلی بدن شهرستان نجف‌آباد بود که از میان آن‌ها تعداد 30 نفر (15 نفر آزمایش؛‌ 15 نفر کنترل) به روش نمونه‌گیری تصادفی چندمرحله‌ای به‌عنوان نمونهٔ پژوهش،‌ انتخاب شدند. گروه آزمایش، 8 جلسهٔ یک ونیم‌ساعته،درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد دریافت کردند درحالی‌که گروه کنترل هیچ مداخله‌ای دریافت نکردند. مصاحبهٔ بالینی ساختاریافته برای محور یک (SCID-I)،مقياس اصلاح شده وسواس فكري-عملي ييل براون براي اختلال بدشكلي بدن(YBOCS-BDD)پرسشنامهٔ نارضایتی بدنی و پرسشنامهٔ ترس از ارزیابی منفی به‌عنوان ابزار پژوهش در مراحل پیش‌آزمون و پس‌آزمون، برای دو گروه استفاده شد. ملاک‌های ورود پژوهش حاضر عبارت بودند از تشخیص اختلال بدشکلی بدن به عنوان تشخیص اصلی، عدم همبودی با سایر اختلالات روان‌شناختی، دامنهٔ سنی 14 تا 17 سال و اشتغال به تحصیل در دبیرستان. ملاک‌های خروج پژوهش حاضر نیز عبارت بودند از: شروع به مصرف هر داروی روان‌پزشکی، وجود سه جلسه غیبت، عدم رعايت قوانين گروه

معاونت تحقيقات وفن آوري دانشگاه آزاد نجف آباد