کارآزمایی بالینی مقایسه اثر ارسال پیام کوتاه یک طرفه، ارسال پیام کوتاه تعاملی و عدم ارسال پیامک بر میزان تبعیت از درمان، شدت افسردگی و سلامت معنوی بیماران مبتلا به افسردگی اساسی

هدف از این مطالعه مقایسه تاثیر پیام کوتاه (غیر تعاملی و تعاملی) و عدم ارسال پیام کوتاه بر تبعیت از درمان، شدت افسردگی و سلامت معنوی در بیماران مبتلا به افسردگی اساسی است. مطالعه از نوع مداخله ای بدون کور سازی، تک مرکزی و با گروه کنترل است. جامعه پژوهش، بیماران افسرده واجد شرایط مطالعه مراجعه کننده به کلینیک روانپزشکی بیمارستان هاجر شهرکرد هستند. معیار ورود به مطالعه: ابتلا به افسردگی اساسی بر اساس نظر متخصص روانپزشک؛ داشتن سواد خواندن و نوشتن؛ توانایی کار با تلفن همراه؛ خواندن پیام کوتاه و داشتن تلفن همراه و معیار خروج از مطالعه: انصراف از شرکت در مطالعه و عدم همکاری در روند اجرای مداخله است. حجم نمونه مورد نیاز 90 بیمار افسرده واجد شرایط هستند. این بیماران در سه گروه 30 نفره پیامک تعاملی، پیامک بدون تعامل و عم ارسال پیامک به شکل غیرتصادفی تخصیص داده شدند. در گروه پیامک غیر تعاملی، برای بیماران روزانه پیامک هایی با محتوای امید بخش برگرفته از احادیث و سخنان بزرگان و نکاتی در خصوص عوارض، احتیاطات دارویی و یادآوری مصرف دارو به مدت 6 هفته ارسال می شود. در گروه پیامک تعاملی همین پیامک ها به شکل تعاملی برای بیماران به روش مشابه ارسال می گردد. برای گروه سوم نیز پیامکی ارسال نمی شود. سلامت معنوی، شدت افسردگی و تبعیت از درمان بیماران با پرسشنامه سلامت معنوی اليسون و پالوتزين، افسردگی بک و پرسشنامه محقق ساخته تبعیت از درمان در ابتدا و پایان مداخله مورد مقایسه قرار می گیرد.

دانشگاه علوم پزشکی تهران