اثربخشی روان درمانی بین‌فردی گروهی کوتاه مدت بر کاهش نشانه های افسردگی و بهبود ابرازگری هیجانی، مهارت‌های اجتماعی و کیفیت زندگی دانشجویان افسرده

مقدمه: اختلال افسردگی یکی از شایع ترین اختلالات روانشناختی در بین دانشجویان محسوب می شودکه جنبه های مختلف زندگی فرد را تحت تاثیر قرار می دهد. بر همین اساس، هدف پژوهش حاضر، بررسي تأثير روان‌درماني بين‌فردي گروهي كوتاه مدت بر نشانه های افسردگی، ابرازگری هیجانی، مهارت‌های اجتماعی و کیفیت زندگی دانشجویان درنظرگرفته شد. روش کار: جامعه آماری مورد بررسی را دانشجویان دانشگاه فردوسی مشهد تشکیل می دادند. نمونه مورد نظر نیز با روش نمونه گیری دردسترس از میان دانشجویان مراجعه کننده به کلینیک دانشگاه فردوسی مشهد که با شکایت افسردگی مراجعه کرده بودند، انتخاب شد (30 نفر). در این پژوهش، روان¬درمانی بین‌فردی کوتاه مدت به عنوان متغیر مستقل در گروه آزمایش اجرا شد، و متغیرهای کیفیت زندگی(توسط پرسشنامهWHOQOL)، ابرازگری هیجانی(توسط پرسشنامه EEQ)، مهارت‌های اجتماعی (توسط پرسشنامه SSI) و افسردگی(پرسشنامه افسردگی بک ـ 2) به عنوان متغیر وابسته مورد بررسی قرار گرفتند.

معاونت پژوهشی دانشگاه فردوسی مشهد