تاثیر روش تهویه با رهاسازی فشار راه هوایی بر فشار داخل مغزی و وضعیت اکسیژناسیون بیماران دچار آسیب های تروماتیک مغزی

هدف مطالعه: تعیین تاثیر تهویه با رهاسازی فشار راه هوایی بر فشار داخل مغزی و هایپوکسمی بیماران دچار صدمات تروماتیک مغزی. طراحی انجام مطالعه: این مطالعه یک کارآزمایی بالینی تصادفی دو گروهی است و واحدهای پژوهش بر اساس تخصیص تصادفی و جدول اعداد تصادفی طبق تعداد نمونه موردنیاز به دو گروه ‏تقسیم می‌شوند. جمعیت مورد مطالعه: بیماران دچار ضربات تروماتیک مغزی. معیارهای ورود به مطالعه: سن بین 18 تا 70سال؛ بیماران ضربات تروماتیک مغزی که انتوباسیون و تحت تهویه مکانیکی با مد تهویه متناوب اجباری هماهنگ شده، هستند؛ پایداری همودینامیک (متوسط فشار شریانی>70 میلی مترجیوه و پایدار حداقل 30 دقیقه قبل از شروع مطالعه( فشار داخل جمجمه > 10میلی مترجیوه، معیارهای خروج از مطالعه: ناپایداری همودینامیک) متوسط فشار شریانی> 70 میلی مترجیوه)، فشار داخل مغزی >25 میلی متر جیوه و فشار خونرسانی مغزی < 60 میلی متر جیوه. حجم نمونه: 20 نفر در هر گروه. مداخله پژوهش حاضر نیز، قرارگیری گروه مداخله روی مد تهویه با رهاسازی فشار راه هوایی به مدت حداکثر نیم ساعت و سپس سنجش پارامترها ( ICP, CPP, PaO2, PaCO2, P/F ratio, MAP) می‌باشد، در مقایسه با گروه کنترل که به مدت حداکثر نیم ساعت تحت تهویه با مد متناوب اجباری هماهنگ شده هستند وسپس پارامترهای موردنظر سنجیده خواهدشد. پیامد موردانتظار: APRV یک مد ایمن جهت بهبود هایپوکسمی در بیماران ضربه سر است بدو ن اینکه موجب افزایش ICP شود.

دانشگاه علوم پزشکی مشهد