بررسی تاثیر آموزش بر اساس نظریه یادگیری اجتماعی بندورا بر خودکارآمدی عمومی و مدیریت دیابت در بیماران دیابتی

ديابت يكي از مهمترين مشكلات بهداشتي و شايعترين بيماري مزمن متابوليك است كه عوارض ناشي از آن يكي از دلايل اصلي مرگ و مير و ناخوشي است. یکی از عواملی که در موفقیت مراقبت از خود در بیماران دیابتی می تواند نقش عمده ای به عهده داشته باشد خودکارآمدی است. این مطالعه با هدف تاثیر مداخله آموزشی بر اساس نظریه خودکارآمدی بر مدیریت دیابت در بیماران دیابتی مراجعه کننده به کلینیک دیابت بیمارستان آل جلیل شهرستان آق قلا انجام خواهد شد. این تحقیق بصورت نیمه تجربی دو گروهی خواهد بود که در آن 60 نفراز بیماران مبتلا به دیابت نوع 2 وارد مطالعه و به طور تصادفی در دو گروه مورد و شاهد تقسیم خواهند شد. ابزار گردآوری اطلاعات پرسشنامه های خودکارآمدی عمومی شرر و خودکارآمدی مدیریت دیابت به همراه پاره ای از متغیرهای دموگرافیک است. مداخله ی آموزشی برای گروه مورد بر اساس نظریه یادگیری اجتماعی بندورا در 3 جلسه 90 دقیقه ای و به مدت 3 هفته انجام خواهد شد. 2 ماه بعد پس آزمون گرفته خواهد شد. این مطالعه انجام خواهد شد تا در صورت حمایت مؤثر بودن این آموزش بر اساس نظریه ی یادگیری اجتماعی آن را به برنامه های مراقبتی بیماران دیابتی اضافه کرد.

دانشگاه علوم بهزیستی و توانبخشی