بررسی مقایسه پرفیوژن میوکارد از طریق تزریق داروی اپتیفیباد بین داخل عروق کرونر در مقابل تزریق داخل ضایعه در طول مداخله عروقی زیر پوستی اولیه در قطعه ST انفارکتوس میوکارد حاد. یک کارآزمایی بالینی تصادفی

هداف: این مطالعه با هدف مقایسه تزریق موضعی و تزریق درون کرونری اپتیفیباتید در بهبود پرفیوژن میوکارد طراحی شده است. طراحی: مطالعه به صورت یک کارآزمایی بالینی تصادفی 60 بیمار که با ترومبوتیک AMI انجام خواهد شد. نحوه انجام: 60 بیمار مبتلا به انفارکتوس میوکارد با ترومبوز شریان کرونر که جهت PCI تحت آنژیوگرافی قرار می گیرند انتخاب شده و به روش تصادفی (با استفاده از جدول اعداد تصادفی)در دو گروه 30 نفره توزیع می شوند. شرایط ورود اصلی شرکت کنندگان: تشخیص بالا رفتن قطعه ST انفارکتوس میوکارد به عنوان درد قفسه سینه پیشنهادی برای ایسکمی میوکارد به مدت حداقل 30 دقیقه قبل از پذیرش؛ وجود ترومبوز داخل کرونری؛ کاندید عمل PCI؛ موافقت بیمار یا همراه، برای شرکت در مطالعه؛ عدم حساسیت به اپتیفیباتید. شرایط ورود و خروج اصلی شرکت کنندگان: درمان پس از درمان ترومبولیتیک؛ موارد منع مصرف برای ضد پلاکتی؛ سکته مغزی اخیر(کمتر از 6 ماه)؛ شوک کاردیوژنیک. مداخلات: در گروه اول، دوز بولوس اپی تیفیباتید به مقدار 180میكرو گرم /کیلوگرم از طریق گایدینگ کاتتر و در گروه دوم همین مقدار دارو از طریق اکسپورت کاتتر درون کرونر دچار ترومبوز تزریق می گردد. متغیرهای پیامد اصلی: ترومبولیز در جریان سکته قلبی، سرخ شدن درجه میوکارد وno-reflowدر دو گروه تحت تزریق داخل کرونری اپی تیفیباتید از طریق تزریق داخل گایدینگ کاتتر و اکسپورت کاتتر بررسی خواهد شد. قبل و بعد از عمل آریتمی قلبی، عوارض جانبی، عملکرد سیستولیک بطن و بستری دوباره و مرگ و میر پس از 6 ماه پیگیری خواهد شد

معاونت پژوهشی دانشگاه علوم پزشکی اصفهان