بررسی مقایسه ای اثر درمانی تیکوپلانین و ونکومایسین در بیماران بستری در بخش مراقبت های ویژه بعد از عمل جراحی اندوکاردیت عفونی در زمینه ارگانیسم های MRSA در بیمارستان مسیح دانشوری تهران طی سال های 95-1391

مطالعه حاضر در نظر دارد اثرات درمانی دو داروی ونکومایسین و تیکوپلانین را به صورت یک کار آزمایی بالینی در بیماران بستری در بخش مراقبت های ویژه بعد از عمل جراحی اندوکاردیت عفونی ناشی از گونه های ستافیلوکوک اورئوس مقاوم به متی سیلین، مورد بررسی قرار دهد.این مطالعه بر روی 46 بیمار که تحت عمل جراحی در زمینه عوارض اندوکاردیت عفونی ناشی از ارگانیسم های ستافیلوکوک اورئوس مقاوم به متی سیلین قرار گرفته بودند، انجام شد. بیماران با ممنوعیت مصرف برای هر یک از دو دارو از مطالعه خارج شدند. در این مطالعه دو سویه کور بیماران و ارزیابها از نوع مداخله آگاه نبودند. برای اختصاص تصادفی افراد به دو گروه از طرح بلوک تصادفی استفاده شد. تیکوپلانین به صورت وریدی و داخل عضلانی و به اندازه دوز واحد روزانه استفاده شد. مقدار دوز ونکومایسین به اندازه mg1500در هر 12 ساعت بود تا زمانی که پیگیری غلظت سرمی نیاز به دور بالاتر را نشان دهد. پس از دو ماه نتیجه کشت خون مثبت و ایزولاسیون دو گروه مقایسه شد.

دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی