تاثیر کینزیوتیپ و تمرین استرچی بر پارامترهای وضعیتی شانه درخانم های دچار پاسچر شانه گردشده

هدف: بررسی اثر کینزیوتیپ و تمرین کششی عضله پکتورالیس مینور بر میزان جلوآمدگی شانه در خانم های دچار پاسچر شانه گرد شده با استفاده از زاویه جلوآمدگی شانه بدست آمده از عکس برداری دیجیتال. روش بررسی: در این مطالعه 20 دانشجوی خانم در محدوده سنی 18 تا 30 سال دچار پاسچر شانه گرد شده شرکت می کنند. برای تعیین میزان جلوآمدگی شانه، زاویه جلوآمدگی شانه بعد از تهیه عکس با دوربین عکاسی دیجیتال، اندازه گیری می شود. افرادی که زاویه جلوآمدگی شانه در آنها بزرگ تر یا مساوی 52 درجه باشد به عنوان پاسچر شانه گرد شده در نظر گرفته شده و وارد مطالعه می شوند. افراد به طور تصادفی در دو گروه قرار می گیرند. تمرین کششی عضله پکتورالیس مینور به هر دو گروه آموزش داده می شود.گروه اول به مدت دو هفته هر روز تمرین کشش عضله پکتورالیس مینور را برای هر دو شانه در منزل انجام می دهند.گروه دوم علاوه بر انجام تمرین کششی در منزل تحت مداخله کینزیوتیپ اسکاپولا نیز قرارمی گیرند. در صورت بروز حساسیت به کینزیوتیپ افراد از مطالعه خارج می شوند. اندازه گیری زاویه جلوآمدگی شانه در چهار جلسه در مراحل قبل(جلسه اول)، بلافاصله بعداز اولین مداخله(جلسه دوم)، روز چهارم(جلسه سوم) و در پایان دوهفته(جلسه چهارم) انجام می شود.

معاونت پژوهشی دانشگاه علوم پزشکی ایران