تأثیر برنامه آموزشی بر اساس مدل ارتقاء سلامت و سازه مرحله تغییر در ارتقاء فعالیت بدنی زنان خانه دار

هدف از این مطالعه تأثیر برنامه آموزشی بر اساس مدل ارتقاء سلامت و سازه مرحله تغییر در ارتقاء فعالیت بدنی زنان خانه دارمی باشد. پژوهش حاضربه صورت نیمه تجربی شاهدار، از نوع قبل و بعد است. جمعیت مورد مطالعه از بین زنان خانه دار مراجعه کننده به مراکز بهداشتی درمانی شهر دورود به روش نمونه گیری تصادفی چند مرحله ای و با حجم نمونه 120 نفر انتخاب شده که به طور تصادفی ساده به دو گروه مداخله (60) و کنترل (60) تقسیم می شوند. جمع آوری اطلاعات از طریق توزیع پرسشنامه استاندارد پایا و روا شده درهردو گروه صورت می پذیرد.معیارهای ورود: عدم بارداری؛ ورزشکار نبودن؛ نداشتن بیماری های حاد و مزمن که با فعالیت جسمانی تداخل پیدا می کنند ؛ زنان دارای سواد خواندن و نوشتن. معیارهای خروج: عدم تمایل نمونه ها برای ادامه شرکت در آزمون؛باردار شدن و عدم رضایت به ادامه مشارکت در مداخله است.مداخله آموزشی برای گروه مداخله در طی یک ماه از طریق برگزاری سمینارهای آموزشی مداوم تعاملی و ارائه جزوه آموزشی تهیه شده به عنوان یاد آور انجام می گیرد. گروه کنترل آموزشهای روتین را دریافت میکنند. پیامد اولیه: اتخاذ رفتار ارتقا دهنده فعالیت بدنی در زنان خانه دار؛ پیامد ثانویه: خودکارآمدی ،منافع، موانع،الویت های رقابت کننده،احساس مرتبط با لذت،نقشه کاری، هنجارهای اجتماعی، حمایت اجتماعی خانواده و دوستان

معاونت پژوهشی دانشگاه علوم پزشکی اراک