اثر بخشی نقاشی درمانی بر اضطراب آشکار کودکان مبتلا به سرطان 12-8 ساله شهر اهواز

هدف از پژوهش حاضر تعیین اثربخشی نقاشی درمانی بر اضطراب آشکار کودکان مبتلا به سرطان 12-8 ساله بستری در بیمارستان بود . نمونه تحقیق شامل 30 نفر در دسترس بود که این افراد به صورت تصادفی15 نفر در گروه آزمایش و 15 نفردرگروه کنترل قرار گرفتند . ابزار سنجش در این پژوهش برای اضطراب آشکار ، مقیاس RMCAS بود و روش پژوهش از نوع نیمه تجربی پیش آزمون – پس آزمون با گروه کنترل بود . پس از گزینش تصادفی این گروهها ، در آغاز برای هر دو گروه ( آزمایش و کنترل ) پیش آزمون انجام شد و سپس مداخله آزمایشی ( نقاشی درمانی) بر روی گروه آزمایش اجرا گردید که این مداخله در 8 جلسه و هر جلسه 2 ساعت به طول انجامید ولی بر روی گروه کنترل هیچ گونه مداخله ای صورت نگرفت بعد از پایان برنامه آموزشی ( نقاشی درمانی ) ، از هر دو گروه پس آزمون گرفته شد ، سپس بعد از یک ماه استراحت ، آزمون پیگیری بعمل آمد . برای تحلیل آماری داده ها از روش تحلیل کو واریانس (آنکوا) استفاده شد ، نتایج حاصل از تحلیل آماری داده ها نشان داد که ، نقاشی درمانی بر کاهش میزان اضطراب آشکار گروه آزمایش تأثیر داشته است . بعد از یک ماه پیگیری نیز تأثیر نقاشی درمانی بر کاهش اضطراب آشکار پایدار بود . به عبارت دیگر 93 درصد از تفاوتهای فردی ،در مقیاس افسردگی در دوره پیگیری یک ماهه مربوط به نقاشی درمانی بوده است

دانشگاه علوم تحقیقات خوزستان واحد اهواز - معاونت پژوهشی داشگاه علوم پزشکی جندی شاپور