مقایسه تاثیر ماساژ و سرمادرمانی ﺑﺮ خستگی و ﭘﺎراﻣﺘﺮﻫﺎي اﻳﺰوﻛﻴﻨﺘﻴﻚ ﻋﻀﻼت ﺑﺎز ﻛﻨﻨﺪه زاﻧﻮ در ورزشکاران فوتبالیست

خستگی یکی از عوامل مرتبط با آسیبهای ورزشی میباشد. یکی از روشهای کاهش خستگی، استفاده از ماساژ و یا سرمادرمانی میباشد. هدف از انجام این مطالعه مقایسه اثر ماساژ و سرمادرمانی بر خستگی عضلانی و پارامترهای ایزوکینتیک عضلات اکستانسور زانوی افراد ورزشکار بعد از تمرین کانسنتریک متناوب میباشد. در این تحقیق 54 نفر مرد ورزشکار فوتبالیست بین 20 تا 30 سال و با شاخص توده بدنی 21 تا 25 به صورت داوطلبانه شرکت خواهند کرد و وجود هر گونه پاتولوژی در اندام تحتانی منجر به خروج از آزمون خواهد شد. افراد بطور تصادفی و بدون کورسازی، به دو گروه مداخله (ماساژ و سرمادرمانی) و یک گروه کنترل (استراحت) تقسیم میشوند. هر آزمودنی در دو جلسه مورد ارزیابی قرار خواهد گرفت. اولین جلسه برای آشنایی افراد با آزمون میباشد. در ابتدای جلسه دوم، متغیرهای اصلی ثبت میگردد. سپس پروتکل خستگی اعمال میشود و از افراد خواسته میشود تا تکرارهای پشت سر هم انقباض کانسنتریک کوادریسپس با حداکثر قدرت انقباضی و انقباض زیر بیشینه کانسنتریک همسترینگ با سرعت 60 درجه بر ثانیه تا زمانیکه قدرت فرد برای سه بار متوالی به 50 % حداکثر مقدار خود کاهش پیدا کند، اجرا کند. پس از 60 ثانیه استراحت برای بار دوم و سوم، پروتکل خستگی تکرار می شود. بلافاصله پس از خستگی، 15 دقیقه مداخله شامل کیسه یخ، ماساژ و استراحت اجرا میگردد. متغیرهای اصلی، پارامترهای ایزوکینتیک شامل متوسط حداکثر گشتاور، متوسط توان و کار کلی به همراه شاخص خستگی و نیز خستگی ادراکی میباشد.

معاونت پژوهشی و فناوری دانشگاه علوم پزشکی شیراز