بررسي تاثير مصرف داروي خوراکي پيلوکارپين در بيماران تحت درمان با يد راديواکتيو 131 بر دوز جذبي يد 131 در غدد بزاقي و عوارض جانبي آن

(1) امروزه يد راديواکتيو به عنوان يکي از درمانهاي موثر در درمان سرطان تيروئيد استفاده مي شود که علاوه بر جذب توسط بافتهاي هدف مي تواند در مناطق ديگر از جمله غدد بزاقي تجمع يابد و به آن آسیب برساند. تاکنون روشهاي مختلفي بمنظور کاهش اختلال عملکرد غدد بزاقي در بيماران درمان شده با يد راديواکتيو به کار رفته که استفاده از مواد محرک غدد بزاقي مانند پيلوکارپين يکي از مؤثرترین رويکردها در پيشگيري و درمان اين عوارض می باشد. (2) این مطالعه با هدف بررسي تاثير پيلوکارپين بر دز جذبي و ميزان بروز عوارض جانبي ناشي از يددرماني بر روی غدد بزاقی طراحی شده است و (3) در فاز اولیه بر روی 20 بيمار که جهت دریافت ید به بخش پزشکی هسته ای بیمارستان نمازی شیراز مراجعه می کنند، انجام خواهد شد. بیماران باید فاقد بیماری غدد بزاقی، سابقه آسم کنترل نشده، برونکواسپاسم، نارسايي قلبي، التهاب حاد عنبيه و گلوکوم با زاويه بسته باشند. این افراد به صورت تصادفي در دو گروه مداخله و کنترل قرار مي گيرند. (4و5) از دو ساعت پس از دریافت رادیودارو، هر 8 ساعت یکبار بیماران گروه مداخله پیلوکارپین و بیماران گروه کنترل، دارونما مصرف خواهند نمود. در زمانهای 2، 5، 13، 25 و 48 ساعت پس از دریافت رادیودارو بر روی بیماران سینتی گرافی انجام می شود. علائم سابژکتيو در رابطه با خشکي دهان و تورم و دردناک شدن غدد بزاقي تا سه ماه بررسی خواهد شد. (6) در نهایت با تحلیل نتایج به بررسی تاثير پيلوکارپين بر دز جذبي يد و ميزان بروز عوارض جانبي ناشي از يددرماني خواهیم پرداخت.

معاونت پژوهشی، تحقیقات و فناوری دانشگاه علوم پرشکی شیراز