بررسی مقایسه ای تاثیر آموزش اخلاق حرفه ای به شیوه یادگیری مبتنی بر مورد و روش سخنرانی بر حساسیت و استدلال اخلاقی دانشجویان پرستاری

پژوهش حاضر یک مطالعه کارآزمایی بالینی با هدف تعیین تاثیر آموزش اخلاق حرفه ای به دو روش مبتنی بر مورد و سخنرانی بر روی حساسیت اخلاقی و استدلال اخلاقی دانشجویان در دانشکده پرستاری و مامایی ارومیه می باشد. تمامی دانشجویان سال چهارم پرستاری (ترم های 7 و 8 پرستاری) به صورت سرشماری وارد مطالعه شدند و به صورت تصادفی به دو گروه تقسیم شدند. 36 نفر از دانشجویان، نمونه های کلاس یادگیری مبتنی بر مورد و 34 نفر از دانشجویان نمونه های کلاس مبتنی بر سخنرانی را تشکیل دادند. مهم ترین معیار ورود عدم داشتن سابقه شرکت در سمینارهای اخلاق می باشد و مهم ترین معیار خروج غیبت در بیش از دو جلسه آموزشی می باشد. قبل از شروع مداخله پیش آزمونی از هر دو گروه با استفاده از دو پرسشنامه حساسیت اخلاقی و استدلال اخلاقی (آزمون معضلات پرستاری) به عمل آمد. محتویات آموزشی در هر دو گروه یکسان بود و تنها تفاوت در نوع متد آموزشی بود. به ترتیب گروه مداخله (به مدت 8 جلسه) و گروه کنترل (به مدت 4 جلسه) به روش یادگیری مبتنی بر مورد و روش یادگیری مبتنی بر سخنرانی، درباره اخلاق پرستاری و سناریو های مرتبط (سناریو نوزاد ناقص- تجویز اجبار دارویی- اشتباه دارویی–آموزش پرستار جدید– درخواست پایان حیات – مراقبت های آخر حیات) تحت آموزش قرار گرفتند. یک ماه پس از اتمام مداخله با استفاده از ابزارهای پژوهش پس آزمونی از تمامی دانشجویان شرکت کننده در مطالعه بعمل آمد. داده های بدست آمده با استفاده از نرم افزار spss ورژن 19 آنالیز خواهد شد.

معاونت پژوهشی دانشگاه علوم پزشکی ارومیه