مقایسه تأثیر دو روش آموزش اخلاق "پرسشگری سقراطی" و "سخنرانی" در معضلات اخلاقی پرستاری بر استدلال اخلاقی دانشجویان پرستاری دانشکده پرستاری و مامایی حضرت فاطمه (س) شیراز در سال 92-1391

1) اهداف: این مطالعه قصد دارد تا تأثیر دو روش آموزشی اخلاق "پرسشگری سقراطی" و "سخنرانی" در معضلات اخلاقی پرستاری را بر استدلال اخلاقی دانشجویان پرستاری مورد مقایسه قرار دهد. 2) طراحی: این مطالعه یک کارآزمایی تصادفی با گروه شاهد است که در آن 103 نفر از دانشجویان پرستاری به شیوه تخصیص تصادفی طبقه بندی شده به سه گروه آزمون 1 (37 نفر)، آزمون 2 (33 نفر) و شاهد (33 نفر) تقسیم می شوند. 3) نحوه انجام: پس از اجرای پیش آزمون با پرسشنامه معضلات اخلاقی، گروه آزمون 1، آموزش اخلاق در معضلات اخلاقی پرستاری را به شیوه پرسشگری سقراطی در 6 جلسه 45 دقیقه ای در طول 3 هفته متوالی و گروه آزمون 2 محتویات آموزشی مشابه را به شیوه سخنرانی در طول یک کارگاه 3 ساعته دریافت خواهند نمود. گروه شاهد هیچ گونه مداخله ای دریافت نخواهند نمود. بلافاصله در پایان مداخله و 2 ماه بعد از مداخله، پس آزمون گرفته می شود و نتایج مورد سنجش و تحلیل قرار خواهد گرفت. 4) شرکت کنندگان؛ شرایط ورود: دانشجویان پرستاری در حال تحصیل در ترمهای 6، 7 و 8؛ عدم سابقه شرکت در دیگر کلاسهای آموزش اخلاق. شرایط خروج: عدم حضور در کلاس ها بیش از 2 جلسه؛ عدم شرکت در یکی از جلسات پیش یا پس آزمون 5) مداخلات: آموزش اخلاق به شیوه پرسشگری سقراطی و سخنرانی 6) متغیرهای پیامد اصلی: استدلال اخلاقی دانشجویان در شاخص های تفکر نظام یافته پرستاری، ملاحظات بالینی و آشنایی قبلی با موقعیت مشابه

معاونت پژوهشی دانشگاه علوم پزشکی شیراز