بررسی اثر هایپرتونیک سالین ۵ درصدو سدیم بیکربنات ۸.۴ درصد بر روی عملکرد زودرس عضو پیوندی و سطوح ادراری بیومارکرهای آسیب حاد کلیوی IL-18 و NGAL) Neutrophil Gelatinase-associated Lipocalin ) در بیماران دریافت کننده پیوند کلیه از کاداور در بيمارستان سينا در سال1393-1392

هدف از انجام این مطالعه بررسی اثر تجویز هایپرتونیک سالین 5% و سدیم بیکربنات 8.4% حین عمل پیوند کلیه بر روی عملکرد زودرس کلیه پیوندی و سطح ادراری بیومارکرهای Neutrophil gelatinase associated lipocalin و interleukin 10 است.این مطالعه در بیماران کاندید پیوند کلیه از دهنده ی مرگ مغزی که در محدود ه ی سنی 18 تا 65 سال و فاقد اختلال الکترولیتی هستند صورت می گیرد و چنانچه بیماران در حین مطالعه دچار اسیدوز شدید شوند و یا نیاز به تزریق فراورده های خونی دااشته باشند از مطالعه خارج می گردند. تعداد 60 بیمار به صورت تصادفی در سه گروه هایپرتونیک سالین ، سدیم بی کربنات و گروه کنترل قرار می گیرند. در گروه کنترل، مایع درمانی حین عمل پیوند کلیه، توسط 60 میلی لیتر بر کیلو گرم محلول نرمال سالین و حفظ فشار خون بالای 140/90 میلی متر جیوه و فشار ورید مرکزی بین 8 تا 15 سانتی متر آب صورت می گیرد. در گروه هایپرتونیک سالین، 4 میلی لیتر بر کیلوگرم هایپرتونیک سالین حدود 30 دقیقه قبل از دکلامپ کردن شریان کلیه پیوندی بصورت بلوس تجویز می شود. در گروه سدیم بی کربنات، هر نیم ساعت میزان اسیدیته خون چک می شود و بر اساس Base deficit محلول سدیم بی کربنات تجویز می شود تا base deficit بالاتر از -5 حفظ شود. در این مطالعه پیامد اولیه عملکرد زودرس عضو پیوندی و سطح بیومارکرهای اینترلوکین 18 و NGAL است. عملکرد زودرس عضو پیوندی از طریق اندازه گیری سطح سرمی کراتینن و اوره و حجم ادرار سنجیده می شود.

دانشگاه علوم پزشکی تهران