بررسی تاثیر تدریس به روش نقشه مفهومی بر مهارت های رویه ای و خلاقیت دانشجویان پرستاری سال اول دانشکده پرستاری و مامایی تهران در سال 1391-1392

ارتقای یادگیری معنادار یکی از اهداف اصلی آموزشی است وعاملی مهم در ارتقای تفکر خلاق و توانایی حل مساله در فراگیران است.با توجه به تحولات سیستم آموزشی و اهمیت امر آموزش در حرفه پرستاری، ضرورت استفاده از روش های مناسب و نوین آموزشی جهت دستیابی به مهارت های نظری و عملی دانشجویان مشخص می گردد. تدریس به روش نقشه مفهومی به عنوان یکی از استراتژی های تسهیل کننده تفکر خلاق، آموزش، یادگیری و ارزشیابی است. لذا محققین بر آن شدند که به مقایسه میزان مهارت های رویه ای و خلاقیت در دو گروه آزمون (نقشه مفهومی) و کنترل(سنتی) بپردازند تا شاید یافته های آنها در ارتقای آموزش تئوری و بالینی مورد استفاده معلیمن پرستاری قرار گیرد. و درنهایت با فارغ التحصیل شدن دانشجویان خلاق، امر مراقبت از بیمار ارتقاء یابد. در این تحقیق با روش نیمه تجربی با طرح دوگروهی با پیش آزمون (خلاقیت) و پس آزمون(مهارت های رویه ای و خلاقیت)، بروی70 نفر از دانشجویان سال اول پرستاری دانشکده پرستاری و مامایی دانشگاه علوم پزشکی تهران در سال 1392 انجام گرفت. با روش نمونه گیری در دسترس و سپس انتخاب تصادفی گروه ها(به روش قرعه کشی)، دانشجویان به دو گروه کنترل و آزمون تقسیم شدند. پس از اجرای پیش آزمون، دانشجویان گروه شاهد و تجربی به مدت 4 جلسه و در طول یک ماه به ترتیب تحت آموزش به روش سنتی و نقشه مفهومی از قبل تهیه شده توسط محقق، قرار گرفتند. محتوای آموزشی 4 جلسه درس اصول و فنون پرستاری شامل: کاتترگذاری وریدی، جایگذاری سوندبینی معده، ساکشن راه های هوایی و تزریق عضلانی بود. دوهفته پس ازآخرین جلسه تدریس پس آزمون مهارت رویه ای با استفاده از چک لیست مهارت رویه ای و 4 هفته پس از آخرین جلسه تدریس مجددا آزمون خلاقیت با استفاده از پرسشنامه خلاقیت عابدی گرفته شد. اطلاعات جمع آوری شده با استفاده از نرم افزار spss version22 مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.

معاونت پژوهشی دانشگاه علوم پزشکی تهران