تاثیر آموزش هوش هیجانی بر خودکارآمدی ، شادکامی و کیفیت زندگی دانشجویان

این مطالعه با هدف اثر بخشی آموزش هوش هیجانی بر خودکارآمدی ، شادکامی و کیفیت زندگی دانشجویان انجام خواهد شد. این مطالعه یک کارآزمایی بالینی کور نشده است. جامعه ی پژوهش شامل دانشجویان پسر رشته ی پزشکی دانشگاه علوم پزشکی شهرکرمانشاه خواهد بود. تعداد 45 نفر به صورت در دسترس انتخاب و به طور تصادفی در سه گروه آزمایش و گروه درمان نما و گروه گواه قرار می گیرند. قبل از شروع آموزش پرسش نامه¬های خودکارآمدی ، شادکامی و کیفیت زندگی تکمیل خواهد شد. گروه آزمایش 8 جلسه به مدت 1/5 ساعت آموزش هوش هیجانی را به صورت هفتگی دریافت خواهند کرد، گروه درمان نما، درمانی به جز آموزش هوش هیجانی را به خاطر سنجش تاثیر شرکت در گروه دریافت خواهند کرد. گروه کنترل این آموزش ها را دریافت نمی کنند اما در پایان گروه گواه هم این آموزش را دریافت خواهند كرد. بعد از آموزش هوش هیجانی و همچنین در دوره پیگیری پرسش نامه های خودکارآمدی ، شادکامی و کیفیت زندگی مجددا در سه گروه تکمیل خواهد شد . و خودکارآمدی ، شادکامی و کیفیت زندگی دانشجویان مورد ارزیابی قرار خواهد گرفت معیارهای ورود به مطالعه: نمره کمتر از 300 در پرسشنامه ی هوش هیجانی بار-آن ؛ نمره کمتر از 58 در پرسشنامه شادکامی آکسفورد؛ نمره کمتر از 51 در پرسشنامه خودکارآمدی شرر؛ نمره کمتر از 70 در پرسشنامه کیفیت زندگی معیارهای خروج از مطالعه: نشانه های روان‌پریشی؛ وجود سابقه ی سوءمصرف یا وابستگی به مواد در حال حاضر یا گذشته؛ وجود افکار خودکشی و افسردگی شدید

دانشگاه علوم پزشکی کرمانشاه، معاونت پژوهشی