مقایسه اثر استامینوفن وریدی و رمی فنتانیل بر میزان پاسخ راه هوایی به وجود لوله تراشه در حین و پایان بیهوشی در جراحی اندوسکوپیک سینوس: یک مطالعه کارآزمایی بالینی

ما طی یک مطالعه کارآزمایی بالینی تصادفی دوسوکور تاثیر استامینوفن وریدی را بعنوان یک جایگزین برای رمی فنتانیل، با رمی فنتالین برای پاسخ هوایی به لوله تراشه در طول مدت بیهوشی و پس از آن در عمل جراحی اندوسکوپیک سینوس(FESS) مقایسه کردیم. جمعیت مورد مطالعه شامل 70 بیمار 50-20 ساله با معیار ASA 1 و کاندید عمل جراحی اندوسکوپیک سینوس در بیمارستان حضرت رسول اکرم بود. بیماران با سابقه حساسیت به استامینوفن و داروهای مخدر و ابتلا به بیماری هایی نظیر آسم و فشار خون از مطالعه خارج شدند. بیماران با استفاده از روش بلوک تصادفی شده در دو گروه قرار گرفتند:استامینوفن(35 نفر) رمی فنتانیل (35 نفر). رمی فنتانیل با دوز 0.1 میکروگرم به ازای هر کیلوگرم در دقیقه در طول بیهوشی برای هر دو گروه تجویز شد. در گروه اول، از زمان شروع تامپون کردن بینی توسط جراح تا زمان خروج لوله تراشه انفیوزن رمی فنتالین ادامه پیدا کرد. در گروه دوم، در 20 دقیقه آخر عمل، انفوزیون رمی فنتانیل قطع شد و تزریق استامینوفن وریدی انجام شد. بيمار و شخص تجويز كننده از ماهيت دارو آگاهي نداشتند و تنها تكنسين اتاق عمل از نوع داروي تجويزي براي هر بيمار آگاه بود (مطالعه دوسوکور بود). میزان سرفه بر اساس مقیاس 5 نمره ای پیشنهادی توسط Minogue و همکاران بررسی شد: 1: بدون سرفه و بدون سفتی عضلانی 2: سرفه آرام و خروج لوله تراشه به آسانی 3: سرفه متوسط 4: سرفه شدید یا سفتی عضلانی 5: بیقراری شدید برای خروج لوله تراشه در هوشیاری.

معاونت پژوهشی دانشگاه علوم پزشكي ایران