مقایسه اثر پیش درمانی ناشی از تزریق اتومیدیت با دوز پایین میدازولام، دوز پایین اتومیدیت، رمی فنتانیل و منیزیوم سولفات در کاهش یا جلوگیری از حرکات میوکلونوس در جراحی های ارتوپدی

هدف از این مطالعه مقایسه اثر پیش درمانی با یکی از چهار داروی منیزیوم سولفات ،دوز پایین میدازولام، رمی فنتانیل و دوز پایین اتومیدیت در کاهش یا جلوگیری از حرکات میوکلونوس ( یکسری حرکات انقباضی ناگهانی در عضلات است که هنوز مکانیسم بروز بعد از تزریق اتومیدیت به طور واضح مشخص نیست) ناشی از تزریق اتومیدیت میباشد.معیارهای ورود:بیماران با کلاس فیزیکی 1 و 2(1-هیچ بیماریی ندارند،2- بیماری کنترل شده دارند) درمحدوده سنی بین 18 تا 59 سال؛ کاندید جراحی ارتوپدی معیارهای خروج: بیماران با مشکلات نورولوژیک،حساسیت دارویی و یا آنهایی که در 24 ساعت گذشته داروی ضد درد ویا آرام بخش دریافت کرده اند.بیماران با روش بلوک های تصادفی به 4 گروه تقسیم می شوند: 1- گروه میدازولام 0.015 میلیگرم بر کیلوگرم (گروه M) 2- گروه سولفات منیزیوم 30 میلیگرم بر کیلوگرم (گروه M.S) 3- گروه رمی فنتانیل1 میکروگرم بر کیلوگرم (گروه R) 4- گروه اتومیدیت0.03 mg/kg )گروه E) همه داروها وریدی تزریق می شود، بیماران در اتاق عمل تحت مانیتورینگ الکتروکاردیوگرافی، پالس اکسیمتری و فشار خون غیر تهاجمی قرار می گیرند. روش بیهوشی در همه بیماران یکسان است؛ اتومیدیت با دوز mg/kg 3/0 وریدی تزریق می شود. پس از تزریق اتومیدیت به مدت 90 ثانیه وجود یا عدم وجود میوکلونوس و شدت آن بررسی می گردد. ارزیابی شدت میوکلونوس بر عهده یک متخصص بیهوشی دیگر که به نوع داروی مورد مطالعه واقف نبوده ولی در مورد گرید های مختلف میوکلونوس توجیه شده است می باشد. میوکلونوس به چهار گرید تقسیم شده است: بدون وجود میوکلونوس ( 0) حرکت فقط در مچ ( 1 ) حرکت فقط در بازو ، آرنج یا شانه (2) حرکت در بیش از یک اندام و یا پاسخ عمومی (3 )

دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی گیلان