بررسی تاثیر درمان پریودنتال بر عود دیس پپسی ناشی از هلیکوباکتر پیلوری در بیمارانی که تحت آنتی بیوتیک تراپی سیستمیک قرار گرفته اند

هدف مطالعه بررسی تاثیر درمانهای پریودنتال بر عود دیس پپسی ناشی از هلیکوباکتر پیلوری است. نمونه هدف شامل 60 بیمار است که بدلیل علایم دیس پپسی به بخش گوارش بیمارستان شهید صدوقی یزد ارجاع شده اند و پریودنتیت مزمن در آنها تشخیص داده شده است. حضور هلیکوباکتر پیلوری در دستگاه گوارش از طریق تست مدفوع و در پلاک زیر لثه ای از طریق تست سریع اوره آز تایید می گردد. هر بیماری که از عوامل ضد میکروبی موضعی یا سیستمیک، بازدارنده های پمپ پروتن، H2-blocker و بیسموت از یک ماه قبل از مطالعه استفاده می کند، تاریخچه خونریزی از دستگاه گوارش فوقانی یا سرطان معده را گزارش می کند، شرایط سیستمیک مثل دیابت ملیتوس دارد، سیگار می کشد، درمان پریودنتال ظرف 6 ماه گذشته دریافت کرده است، حامله است یا سن بالای 60 سال دارد از مطالعه حذف می گردد. از میان گروه اعداد 1 تا 60 بصورت تصادفی به هر بیمار یک شماره را اختصاص می دهیم که از طریق انتخاب تصادفی یک عدد از میان گروه اعداد انجام میشود بطوریکه تمام اعضا دارای احتمال مساوی برای انتخاب باشند. این اعمال با کمک یک برنامه کامپیوتری انجام میشود. گروه اعداد را به دو قسمت تقسیم می کنیم. اولین قسمت شامل اعداد 1 تا 30 و دومین قسمت شامل اعداد 31 تا 60 می باشد. بیماران قسمت اول بعنوان گروه مورد و بیماران قسمت دوم به عنوان گروه شاهد در نظر گرفته می شوند. بیماران در هر دو گروه تحت آنتی بیوتیک تراپی سیستمیک قرار می گیرند و ریشه کنی باکتری در دستگاه گوارش با استفاده از تست تنفسی اوره تایید می گردد. درمان کاهش پاکت پریودنتال برای یکی از گروهها انجام شده و گروه دیگر بدون درمان باقی می ماند. دو، چهار و شش ماه بعد از تکمیل آنتی بیوتیک تراپی از بیماران در مورد عود علایم دیس پپسی پرسیده می شود.

معاونت تحقیقات و فناوری، دانشگاه علوم پزشکی شهید صدوقی یزد