مقایسه اثر دریافت و عدم دریافت مداخله ی آموزشی – حمایتی بر کیفیت زندگی بیماران بزرگسال مبتلا به تالاسمی ماژور

پژوهش حاضر با هدف طراحی و ارزشیابی مداخله ی آموزشی - حمایتی به منظور ارتقاء کیفیت زندگی بیماران بزرگسال مبتلا به تالاسمی ماژور انجام می شود. این پژوهش یک مطالعه نیمه تجربی و یک سویه کور می باشد. جمعیت مورد مطالعه، کلیه بیماران بزرگسال مبتلا به تالاسمی ماژور تحت پوشش مراکز درمانی تالاسمی دانشگاه علوم پزشکی تهران و سازمان انتقال خون می باشد. حجم نمونه این مطالعه شامل: دو گروه 68 نفری به عنوان گروه مداخله و کنترل می باشد. روش نمونه گیری در مرحله ی پیش آزمون طبقه ای متناسب تصادفی خواهد بود. بعد از انجام پيش آزمون، نمونه ها به صورت غیرتصادفی به دو گروه آزمون و کنترل تقسيم خواهند شد. معیارهای ورود: افراد بالای 18 سال؛ رضایت داشتن جهت شرکت در مطالعه؛ نداشتن مشکل جدی در سلامت جسمی و روانی. معیارهای خروج: سن کمتر از 18 سال؛ عدم رضایت جهت شرکت در مطالعه؛ داشتن مشکل جدی در سلامت جسمی و روانی. پرسش نامه شامل: سوالات دموگرافیک، سوالات کیفیت زندگی و سوالات مربوط به سازه هاي مدل پرسید (عوامل مستعد کننده، قادرکننده و تقویت کننده) می باشد. روایی و پايايي پرسشنامه در طول مطالعه كسب خواهد شد. در گروه مداخله، مداخلات آموزشی برای بهبود کیفیت زندگی و سبک زندگی برگزار خواهد شد. گروه كنترل آموزش های معمول مراكز درمانی تحت پوشش خود را دریافت خواهند کرد. داده هاي دو گروه، در مرحله قبل و 6 ماه بعد از مداخله مقايسه مي شوند. پیامد اولیه: بهبود کیفیت زندگی بیماران مبتلا به تالاسمی ماژور می باشد. پیامد ثانویه: بهبود در سازه های مدل پرسید.

معاونت آموزشي دانشگاه علوم پزشكي تهران