بررسی اثر تمرینات اصلاح پاسچر بر پارامترهای عضلانی اسکلتی و عصبی شناختی در زنان با پاسچر جلو امده سر

پاسچر جلو امده سر یکی از شایع ترین انحرافات پاسچرال در ربع فوقانی بدن است که در تمام سنین دیده میشود..باتوجه به نقش حیاتی سر وگردن در کنترل وهماهنگی حرکتی تا کنون در خصوص تاثیر اصلاح پاسچر جلو امده سر بر عملکرد سیستم عصبی شناختی مطالعه ای صورت نگرفته است.لذا هدف از انجام این مطالعه بررسی میزان تاثیرتمرینات اصلاح پاسچر بر بهبود پارامترهای عضلانی اسکلتی وعصبی شناختی قبل وبعد درمان میباشد. در ابتدا با استفاده از فوتوگرامتری زاویه کرانیوورتبرال افراد اندازه گیری میشود ودر صورتیکه این زاویه کمتر از 50درجه باشد فرد وارد مطالعه خواهد شد.با استفاده از نرم افزار SARTپارامترهای عصبی شناختی شامل زمان عکس العمل دیداری و شنیداری و مهارت پیش بینی سنجیده خواهد شد.سپس با استفاده از دینامومتر قدر ت عضلات تراپز میانی وتحتانی بر حسب نیوتن اندازه گیری میشود.دامنه حرکتی فلکشن گردن هم بااستفاده از گونیامتر تعیین خواهد شد.بعد از اندازه گیری این پارامترهاتمرینات اصلاح پاسچر شامل دو تقویتی(عضلات ریترکتور کتف و فلکسورهای عمقی گردن) و2 تمرین کششی(عضلات پکتورالیس واسترنوکلایدوماستوئید) به فرد اموزش داده خواهد شد و ازمودنی باید این تمرینات را در طول 4هفته و به صورت 4بار در هفته انجام دهد. برای تقویت فلکسورهای عمقی گردن فرد تمرین غبغب گرفتن رابرای 6 ثانیه حفظ می نماید . جهت تقویت ریترکتورهای کتف فرد کتف هایش را در برابر مقاومت باند الاستیک به یکدیگر نزدیک میکند و این حالت را برای 6 ثانیه نگه میدارد. جهت کشش عضلات پکتورالیس از فرد خواسته میشود یک چوب را با دو دست گرفته و پشت گردن ببرد و این وضعیت رابرای 30 ثانیه حفظ نماید. برای کشش عضلات استرنوکلایدوماستوئید فرد گوش سمت چپ را به شانه سمت چپ نزدیک کرده گردن را به سمت سقف میچرخاند و این حالت را برای 30 ثانیه حفظ می نماید. تمام متغیرهای ذکر شده در پایان 4هفته مجدد سنجیده خواهد شد.

دانشگاه علوم پزشکی تهران