بررسی مقایسه ای اثر دیازپام واتومیدیت بر پاسخهای همودینامیک به دنبال لارنگوسکوپی ولوله گذاری تراشه

در این کارآزمایی بالینی هدف ما مقایسه پاسخهای همودینامیک به دنبال لارنگوسکوپی و لوله گذاری بعداز القای بیهوشی با دو داروی خواب آور دیازپام (0.4 میلیگرم پر کیلو وزن بدن) و اتومیدیت (0.3میلیگرم پر کیلو وزن بدن) می باشد. این یک مطالعه دوسویه کور می باشد بر روی 180 بیمار دارای عمل الکتیو ارتوپدی با متوسط 1.5 تا4 ساعت مدت عمل. معیارهای ورود شامل: کلاس آ اس آ یک یا دو، سن 25 تا 65 سال. معیارهای خروج شامل: کلاس آاس آ 3 تا 6 (بیماری سیستمیک شدید مثل نارسایی مزمن کلیه و قلب)، بیماران تب دار، آنمیک، دارای آلرژی فصلی یا غذایی و حساسیت دارویی شناخته شده، فشار خون بالا و پایین، مصرف بتا بلوکرها، بیماریهای کلیه و کبد، اعتیاد، دهیدراتاسیون و بیماران مضطرب که ضربان قلب بیش از 100 داشته باشند. بیماران پس از گرفتن رضایت آگاهانه به دو گروه تقسیم می شوند. روش بیهوشی در هر دو گروه مشابه بوده که شامل فنتانیل با دوز 2 میکروگرم پر کیلو به عنوان ضد درد و سوکسینیل با دوز 2 میلیگرم پر کیلو برای شلی و لوله گذاری و ایزوفلوران، گاز اکسید نیترو و اکسیژن برای نگهداری بیهوشی، می باشد. در گروه اول از دیازپام با دوز 0.4 میلیگرم پر کیلو و در گروه دوم اتومیدیت با دوز 0.3 میلیگرم پر کیلو داده خواهد شد. وضعیت همودینامیک بیمار در چهار مرحله ثبت می شود (در زمان ورود، بعد از لوله گذاری، پنج و ده دقیقه بعد از لوله گذاری). در پایان هوشیاری بیمار نیز مورد سنجش قرار می گیرد. داده های حاصل توسط نرم افزار آماری اس پی اس اس مورد تجزیه و تحلیل قرار خواهد گرفت.

مرکز تحقیقات دانشگاه علوم پزشکی کرمان