تاثیر هیدروکورتیزون وریدی در بیماران با سپتیک شوک مقاوم به درمان بستری در بیمارستان امام رضا(ع)

هدف از این مطالعه تعیین تاثیر هیدروکورتیزون وریدی در درمان بیماران با شوک سپتیک مقاوم به درمان می باشد. این مطالعه سه سو کور، تصادفی و کنترل با دارو نما و تک مرکزی می باشد. در هر گروه 80 بیمار را وارد مطالعه می شود بیماران مراجعه کننده به بیمارستان امام رضا (ع) که کرایتریای شوک سپتیک را دارا هستند و به تجویز وازوپرسور به مدت بیش از 60 دقیقه پاسخ نمی دهند مورد بررسی قرار می گیرند و وارد مطالعه می گردند پس از اخذ رضایت از همراه بیمار و توضیح طرح به طور تصادفی به دو گروه تقسیم شده و یک گروه تحت درمان با هیدروکورتیزون 50 میلی گرم هر 6 ساعت و گروه دیگر تحت درمان با پلاسبو به مدت 7 روز قرار می گیرند. کسانی که قبل از بستری دچار نارسایی آدرنال بوده اند یا توبرکلوز داشته اند یا دارند و یا تحت درمان با کتوکنازول یا استروژن بوده اند از مطالعه حذف می گردند.همچنین کسانی که رضایت به انجام طرح ندارند نیز از مطالعه حذف می گردند. سپس پاسخ به هیدروکورتیزون و میزان مورتالیته در 28 روز در دو گروه مورد بررسی قرار می گیرد. پاسخ به هیدروکورتیزون به صورت عدم نیاز به تجویز وازوپرسور تعریف می گردد. زمان تجویز آنتی بیوتیک در تمامی بیماران ظرف 1 ساعت اولیه تشخیص شوک سپتیک می باشد. انتخاب آنتی بیوتیک مناسب اولیه بر اساس گایدلاینهای معتبر وموجود می باشد.البته ادامه درمان آنتی بیوتیکی پس از آماده شدن کشت ونتایج حاصله خواهد بود.

دانشگاه علوم پزشکی مشهد